تالارهای گفتگو

اول از همه بگم که فضای معمایی رمان و ایده‌ی هیلدا و لیبرا واقعاً کنجکاوی‌برانگیزه و آدم رو برای ادامه نگه می‌داره. 👀
به نظرم نقطه قوت داستان همین رازهایی هست که کم‌کم رو می‌شن، فقط گاهی تعداد سؤال‌ها و ابهام‌ها پشت سر هم زیاد می‌شه و دلم می‌خواد بینشون چندتا جواب یا سرنخ واضح‌تر هم ببینم.
یه نکته دیگه هم تکرار بعضی واکنش‌ها مثل سکوت، مکث و نگاه کردنه که تو چند قسمت به چشم میاد و شاید با تنوع بیشتر جذاب‌تر بشه.
شخصیت لیبرا هم جذابه، ولی امیدوارم در ادامه فقط با مرموز بودن شناخته نشه و جنبه‌های متفاوت‌تری از شخصیتش ببینیم.
در مورد هیلدا هم دوست دارم گاهی اشتباه یا تردیدهاش رو بیشتر ببینیم؛ این باعث می‌شه باهوش بودنش باورپذیرتر بشه.
در کل داستان پتانسیل خوبی داره و مخصوصاً ماجرای «ماه» حسابی ذهنم رو درگیر کرده. 😭
منتظرم ببینم این همه راز قراره آخرش چطور به هم وصل بشن. موفق باشی نویسنده جان 🤍

زهرا متوجه حال بد پسرش شده بود مضطرب به سروش که نگران بنیامین بود و سوگلی که دیده‌اش هیچ نشانی از نگرانی و هراس بهر صورت ملتهب و رگ‌های بیرون زده گردن فرد مذکور نداشت نگاه کرد، اما از آنجایی که می‌دانست اگر حال بد بنیامین را به رویش بیاورد او عصبانی می‌شد در جواب سوالش گفت: ـ حالا وقت زیاده پسرم فعلا غذامون رو بخوریم.

تو چرا اینقده تو انجمن کمرنگ شدی هان؟؟؟😕
نمیگی دل من واست تنگ میشه؟؟؟😭

پیش به سوی بگا رفتن

قسمتی که گفتی نهال مرجع تقلید شده باحال بود😂👍