سان آز

مورد اول: «پارت سه»

برای چند لحظه فقط نگاهش کردم، بدون اینکه صدایی بشنوم. جمله‌ها به گوشم رسیده بودن، اما مغزم حاضر نبود معنیشون رو بپذیره. حالِ آقای احتشام خوب نیست. سریع بیمارستان برید.

(در این بخش بهتر بود دو جمله‌ی آخر رو طوری دیگه بیان کنی، طوری که انگار شخصیتت در حال مزه مزه کردن حرف شنیده شده‌ست.)

مثلا: آقای احتشام، حالش خوب نبود! بیمارستان، باید خودم رو می‌رسوندم!

مورد دوم:

چشم‌ها یا چشما؟ بهتره یکی رو انتخاب کنی و با همون پیش بری. البته اشکالی نداره برای بعضی کلمات از ها استفاده کنی و برای بعضی از الف؛ بعضی کلمات با ها زیباتر به تحریر درمیان بعضیا با الف.

مثلا وقتی احسان داره از وضعیت احتشام می‌گه:

«مانیتورا و پارامترای» بهتر توی زبون احسان می‌چرخه و بیان می‌شه. اینطوری فکر نمی‌کنی؟!

چون لحنت محاوره‌ست، از نظرم اشکالی نداره اگه از ترکیب دوتاشون استفاده کنی؛ به شرطی که اون کلمه از ابتدا تا انتها با همون حالت جمع پیش بره.

همچنین، بعضی واژه‌ها حالت جمع خاص خودشون رو دارن مثل: کلمات، خاطرات، تبریکات و چیزای دیگه (حضور ذهن ندارم)

وقتی می‌تونی با واژه‌ی «کلمات» آوای زیبایی به جمله بدی، پس چرا از کلمه‌ها استفاده می‌کنی؟

یه مورد دیگه:

یه جاهایی پرش لحن داشتی؛ از محاوره به ادبی.

مثلا به جای این‌که بنویسی «چشم‌هاش» نوشتی «چشم‌هایش»

خب این یکم از زیبایی رمانت کم می‌کنه و بهتره یه بار دیگه یه بررسی دیگه داشته باشی تا این‌جور مشکلات رو از بین ببری؛ چون فکر می‌کنم قبلا ادبی بوده تبدیلش کردی به محاوره.

یه مورد دیگه:

بعضی جاها؛ چه توی مونولوگا و چه توی دیالوگا، یه سری کلمات رو انگار جا انداختی.

«درسته تو کماست، ولی خیلی‌ها می‌گن می‌شنوه. تو هم با این حال و روزت، و صدات قشنگ داد می‌زنه داری کم میاری. پس فعلاً مثل یه دخترِ خوب، حرفِ آقا دکتر رو گوش بده.»

«تو هم با این حال و روزت، و صدات قشنگ داد می‌زنه داری کم میاری.»

خب اگه خودت دوباره بخونیش متوجه مشکلش نمی‌شی؟ احسان به پزشک حرفه‌ایه؛ پس قطعا جملاتی اصلی و فرعیش رو درست و کامل به زبون میاره.

«برای بار سوم عرض می‌کنم، خانوم چشمه نیکان، فرزند حشمت نیکان، آیا وکیلم شما رو به عقد دائم آقای امیرحسام نیکان، فرزند حیدر، دربیارم؟ آیا وکیلم؟»

دربیاور حاج آقا. واو دربیارم رو جا انداختی بانو. ✅

استرس مثل مورچه‌هایی ریز زیر پوستم می‌دوید ✅

«با اجازه‌ی پدرم و روح مادرم و بزرگ‌ترهای جمع، بله.»

بزرگترا ✅

صورت آرایش شده بی نقصش

صورت آرایش شده‌ی بی‌نقصش✅

با انزجار بهش خیره شدم و بعد چشم‌هامو بستم.

چشم‌هام رو ✅

استیبل؟ خب آره پزشکا با همکارا و دستیارا و انترناشون با کلمات تخصصی حرف می‌زنن ولی حین بیانش به یکی که پزشک نیست (مخصوصا مخاطبانی که میخونن) بهتره ترجمه شده باشه.

خب حالا بذار ده تا پارتی که خوندم رو از خیلی از جهات نقد کنم؛

فضاسازیت خیلی قابل حس بود؛ توی پارتای اولیه خیلی قشنگ من رو میخکوب کردی، طوری که حس می‌کردم صحنه‌ها دارن برای من اتفاق می‌افتن.

هر چیزی که نیاز بود رو توی پارتای اولیه خیلی خوب به تحریر آوردی.

بعد زمانی: صبح رو به زبون نیاوردی بلکه توصیفش کردی

بعد مکانی: طبیعت رو به زبون نیاوری بلکه تکه تکه توی ذهن مخاطب رسمش کردی

بعد احساسی: چقدر پارتای اولیه توش عالی بودی از حسش حین دوچرخه سواری گرفته تا حسش حین شنا.

بعد روانی-عاطفی: احساساتی که از شخصیتت نشون دادی یه رازی توی خودشون داشتن و اون راز همون وضعیت روانی و عاطفی شخصیت بود. احساساتش رو خاص و سنگین توصیف می‌کردی؛ انگار که شخصیتت داشت یه چیز سنگین رو به دوش می‌کشید و این قابل احساس بود.

بعد اجتماعی- فرهنگی: این رو هم نگفتی که آره وضع مالیشون خوبه، به جاش از همون اول کلاس و سطح زندگیش رو نشون دادی.

بعد نمادین: خیلی از جاهای رمانت مونولوگ‌هایی رو دیدم که خیلی شاعرانه بیان شده بودن و من از چندتاشون خیلی لذت بردم؛ مخصوصا استرس و اضطرابی که با مورچه پوست به صورت نمادینه توصیفش کردی.

اما یه مشکل ریزی هست؛ کیفیت فضاسازی از یه جایی به بعد از عالی به خوب تبدیل شد. انگار وسواسیتی که توی جملاتت برای پارتای اولیه داشتی رو از یه جایی به بعد از دست دادی؛ انگار می‌خواستی زودتر پیش بری تا به نقطه‌ی ناپایداری، جایی که دوباره توی زندگی خزان گره میفته، برسی. اما به نظرم حیفه اون وسواسیت رو روی همه پارتا نداشته باشی؛ چون پتانسیلش رو داری که با روح و روان مخاطب بازی کنی. پس بازی کن.

راوی تو شخصیت اول توئه و توی همین ده پارتی که خوندم کامل شناختمش؛ یه زخم خورده، یه آتش گرفته، یه از گور برگشته. و در عین حال قوی؛ چون اون تونست برگرده. شخصیت‌های مکمل؛ احتشام و احسان که توی زمان حال این ده پارت بودن هم حامی بودنشون رو اثبات کردن. اون هم نه با شعارهای شخصیت اولت؛ بلکه با اعمالشون.

اما توی شخصیت پردازی امیرحسام می‌تونستی بهتر عمل کنی، می‌تونستی بهتر احساس تنفر و ترس و انتقام و یا هرچیزی که نسبت بهش داره رو بیان کنی. دوست داشتم وقتی داری شخصیتی از گذشته‌ی تاریک خزان رو وصف می‌کنی، از دریچه‌ی چشمای خزان بهش نگاه کنی و روان و عاطفه‌ش رو توی وصفیاتت بکار ببری؛ و از واکنش‌های فیزیکیش غافل نشی. نگاهش رو چی فرا گرفته؟ تیک عصبی نگرفته؟ کسی که توی آتش سوخته حتم دارم واکنش‌های متفاوت‌تری می‌تونه داشته باشه.

واکنش خزان به دیدن نیکان ساده و پیش پا افتاده بود، انگار فقط عشق سابقش رو دیده بود، نه کسی رو که شاید زندگیش رو جهنم کرده بود.

راستی وقتی فلش بک می‌زنی، چه اشکالی داره جملاتت رو با ذوق و هیجان و سادگی بیشتری به زبون بیاری؟ چون چشمه خام بود، جوان بود، شاد بود، هیجان داشت، ذوق داشت، عشق داشت و... اینجوری یه دوگانگی ایجاد می‌شه؛ چشمه چشمه بود و خزان خزانه. ولی چی باعث شد اون چشمه به این خزان تبدیل شه؟ تعلیق ایجاد کن.

چی باعث شد اون نگاه عاشقانه‌ش به امیر تبدیل به نگاه الانش بشه؟ چی باعث شد ذوق و هیجان اون زمانش تبدیل به افسردگی الانش بشه؟ چی باعث شد از سادگی اون زمانش به آدم الان تبدیل شه که بار سنگینی رو به دوش می‌کشه؟

وقتی داری از چشمه‌ی گذشته حرف می‌زنی بهتره همه جا رنگارنگ دیده شه، برای سفره‌ی عقدش ذوق داشته باشه، شادی مهمونا شادش کنه و... بهتره فضای گذشته رو همون‌طوری که چشمه می‌دید وصف کنی نه زینب یا خزان.

راستی خیلی دوست دارم که خزان فضاها رو با واژه‌هایی مثل سوختن و آتیش گرفتن و اینجور چیزا نمادینه کنه؛ این یه هویتی به چشمه‌ی خزان شده می‌ده. سوخت و سوختن چشمه واژه‌هایی جدید برای احساسات و عواطف و روان خزان شد.

فعلا همین چیزا به ذهنم رسید بانو :)

سرمه‌ای شدنت مبارک بانو♥️

بازگشت شما رو تبریک میگم

ترکاندی

فریا و پرنسس مندولیا وایب پادشاه خوک‌ها رو می‌دن؛ دیدی سریالش رو؟

خواستم بگم منم بالاخره بلدم جلد بزنم 🫣

داشتم خود سابق و خود الانت رو مقایسه می‌کردم؛ منظورم قلمت برای رمانته

و چقدر خوشحال شدم؛ چون پیشرفتت چشم‌گیر بود.

و مطمئنم که پتانسیل بیشترش رو هم داری.

های علیکم،

خلاصه‌ت زیباست؛ اما به عنوان دلنوشته و یا حتی مقدمه بودن

توی خلاصه بهتره از نقطه‌ی شروع ایدت بگی تا برسی به پایان ایدت؛ خیلی نامحسوس و کنجکاو کننده

پیشنهادم بهت اینه که خلاصه و مقدمت رو یکی کنی و برای مقدمه بذاری و خلاصه‌ای دیگه بنویسی.

خلاصه یه چکیده‌ی چند قطره‌ای از کل رمانه؛ پس باید حرف بیشتری برای گفتن داشته باشه.

من زبون این بچه‌م اینجا @Kim Seoda

می‌شه اسمشو عوض کنی، اینو بذاری؟

𝑨𝒓𝒊𝒐 𝑺𝒆𝒐𝒅𝒂

«همین فونت اگه می‌شه»

😂♥️

ریش‌هاش و کنار شقیقه‌هاش

ریش و کنار شقیقه‌هاش ✅

منو 

من رو ✅

چارچوب

چهارچوب ✅

پیشنهادم بهت اینه که افعالت رو کامل بشکونی:

دیدند

دیدن ✅

چون یه جاهایی شکوندی و یه جاهایی نشکوندی و این دوگانگی ایجاد می‌کنه.

اما محتوای پارت دومت خیلی بهتر از دفعه‌ی پیشش شده؛ انگار من توی ذهن یه آدم رد داده‌ام (البته خودم رد دادم اما خب خیخیخی)

فقط دو جا رو نفهمیدم؛ چنگال مغز دقیقا چیکار کرد؟ و اینکه سوزن سرم رو از دستش کشید؟

با یه (؛) می‌تونی جمله‌ رو ادامه بدی و توضیح بدی که مثلا سوزن رو درآوردی یا چرا قلبت اونجوری شد.

پارتای اولتو دیدم

فهمیدم داره داستان تعریف می‌کنه؛ و خب همه‌ی ماها حین تعریف کردن داستان خیلی جاهاشو تغییر می‌دیم، مگه نه؟

چون داره برای دخترش قصه می‌گه پس چرا خلاصه رو با یکی بود یکی نبود شروع کنی؟

مثلا:

یکی بود یکی نبود، برخلاف گنبد کبود که زیرش هیچکس نبود، در اعماق اقیانوس یه شهر بود؛ آتلانتیس، شهر پری‌های دریایی. شهری که آریل قصه‌ی من درونش زندگی می‌کرد.

آریل قصه‌ی من هم ماجراجو بود و طی یکی از ماجراجویی‌هاش، عاشق یه آدمیزاد شد. اما آیا قصه‌ی من هم قراره مثل قصه‌ی قدیمی پیش بره؟ معلومه که نه، آریل قصه‌ی من، سرنوشت و سرگذشت متفاوتی رو پیش رو داره.

سلام عزیزم، رمانت مقدمه نداره

براش یه مقدمه بنویس🩵

سلام عزیزم،

نمی‌دونم قصد چاپ دارین یا چه؛ ولی از اون جایی که اثرتون یه رمان اینترنتی هم هست، باید خلاصه و مقدمه هم داشته باشین.

از نظر من همین متن رو می‌تونین به دو بخش خلاصه و مقدمه تبدیل کنین🩵

سلام عزیزم، مقدمه رمانت رو ویرایش زدم.

برای متن آهنگ یا هرچیزی که نیازه انقدر اینتر داشته باشه؛ توی ذخیره شده‌های یه پیام‌رسان تایپش کن و بعد از کپی، روی صفحه‌ی اینجا کلیک طولانی داشته باش و جای‌گذاریش کن.

اگه از طریق کیبورد (صفحه تایپ) جای‌گذاری کنی فاصله بین خطوط باز هم زیاد می‌شه. تنها چاره همونیه که گفتم.

بوس بهت بانو🧡

سلام عزیزم

اطلاعات رمان باید به این صورت داخل تاپیک قرار بگیره:

عکس جلد

نام رمان:

نام نویسنده:

ژانر:

خلاصه:

مقدمه:

پیش‌گفتار: 

من این رو براتون درست می‌کنم اما انشالله از رمان‌های بعدی رعایت کنین.🩵

همچنین هر پارت فقط متن پارت رو می‌تونین ارسال کنین، برای گذاشتن عکس‌های مرتبط با رمان، تاپیک گالری ایجاد کنین.

سلام گلم،

برای پارت گذاری نیازی نیست که تاپیک دیگه‌ای بزنی

هر رمان یه تاپیک داره و توی همون پارت‌هاش ارسال می‌شن.

گفتی ۱۷۵ صفحه نوشتی

هر روز چند تا پارت بذار 🫡

پرنسس کیه؟

توی ذهنشه یا شخصیت واقعیه؟