سـانـاز

در همه‌ی شرایط، احساساتت رو اولویت قرار میدی یا منطقت رو؟ برداشتت منطقیه و خنثاست یا برداشت احساسیت رو به هم می‌بافی؟

یه مامان خفن و کدبانویی (از نظرم)

باید زیر نظر بگیرمت تا تایپ شخصیتی غالبت رو پیدا کنم. برنامه‌ریزی یا فی‌البداهه پیش‌ میری؟ (اکثر مواقع)

وصله؛ کوک‌هایی که به زخم‌های روح، روانم، جسم و عاطفه‌ام زدم. «نفر قبلی من پیر پسره»

درون‌گرایی ولی تو انجمن برون‌گرایی (شاید)

کودک درونت فعاله ولی نمیدونم چند سالته

https://cdn.imgurl.ir/uploads/x074436_Project_202604301723.png

عینک؛ دروازه‌ی دنیای تو

من اگر کافر و بی دین و خرابم؛ به تو چه؟ من اگر مست می و شرب و شرابم؛ به تو چه؟

کربنی

نینی؛ آرزوی مادرش 🤣🤣🤣

خونه‌م دومی باشه سبک زندگی و پوششم اولی😂 خر یا الاغ؟

نوازش گیسِ ناز

«شخصیت پردازی» یک واژه به تنهایی کلیشه‌ست اما زمانی که واژه‌های متفاوت کنار هم قرار می‌گیرند، توانایی ساخت جمله‌ای جدید و بکر را دارند. اگر هر خصوصیت ظاهری و باطنی هر انسان را واژه در نظر بگیریم؛ با جمله‌ای با عنوان شخصیت روبرو می‌شویم. هر انسان یکتاست؛ هم در ظاهر و هم در باطن که یکتایی شخصیت او باعث به وجود آمدن داستان بی‌همتای زندگی‌اش می‌شود. ما برای روایت هر زندگینامه‌ای به ساخت شخصیت‌هایی متمایز از آثار دیگران نیاز داریم؛ چرا که شخصیت‌ها باید امضای ما در اثر باشند. و اما سوال این است؛ چه مواردی به ما کمک می‌کند تا در این ملاک موفق باشیم؟ 🍀شخصیت‌ها را بی‌نقص خلق نکنیم. انسان در دنیای خارج از داستان مجموعه‌ای از خوبی‌ها و بدی‌هاست؛ پس در دنیای داستان هم باید چنین باشد. با استفاده از نتایج تست شخصیت‌شناسی MBTI و الهام گرفتن از روی انسان‌های واقعی، می‌توان شخصیت‌هایی باورپذیرتر ساخت. در رابطه با خصوصیات ظاهری، همه‌ی انسان‌ها شبیه به هم هستند و فقط نقض‌ها و برتری‌هایی نسبت به دیگران دارند که آن‌ها را متمایز می‌کند. پس علاوه بر اعضای صورت و بدن، باید ویژگی‌هایی جسمانی-فیزیکی خاص به هر یک ببخشیم تا شخصیت‌هایی واقعی خلق کنیم. در رابطه با خصوصیات باطنی، همه‌ی انسان‌ها به یک اندازه از صفات درونی برخوردارند اما هر یک، فقط با یکی از صفات یا مجموعه‌ای از صفات شناخته می‌شوند. یک شخصیت واقعی، همیشه براساس صفات غالب بر خود رفتار می‌کند. پس برای ساخت یک شخصیت، ما به صفت یا صفاتی نیاز داریم که بیان‌کننده‌ی ساخته‌ی ما باشند تا در همان چهارچوب حرکت کنیم و افکار و احساساتش را به شیوه‌ی خودش بیان کنیم. حفظ این موارد، موجب باور پذیری شخصیت‌ها در اثرمان خواهد بود. 🍀 شخصیت‌ها باید به شیوه‌ی خودشان صحبت کنند و دیالوگ بگویند. پس از ساخت ویژگی‌های صوتی-فیزیکی برای حنجره‌ی هر شخصیت، باید بر اساس خصوصیات باطنی او، دیالوگ‌ها را بنویسیم. شخصیت‌ها باید در نحوه‌ی سخن گفتن، لحن سخن گفتن و در لغات از هم متمایز باشند. افزودن تکیه کلام بر کلام شخصیت‌ها، میمیک‌های صورت و کنش و واکنش‌های بدنی پیش از دیالوگ گفتن یا پس از دیالوگ گفتن، گفته‌های شخصیت را از حالت مصنوعی خارج می‌سازد و به کلامش روح و جان می‌بخشد. 🍀 در واقعیت، انسان منعطف است؛ یعنی قابل تغییر می‌باشد. این تغییرات بر اساس شرایطی گوناگون اتفاق می‌افتند؛ یا به صورت تدریجی یا به صورت ناگهانی. در حقیقت ما می‌نویسیم تا زندگینامه‌ی شخصیت‌هایی را به زبان بیاوریم و به عنوان نویسنده موظف هستیم تا شخصیت‌ها را واقعی منسجم کنیم. برای این عمل، می‌بایست هر شخصیت را بر اساس خلق و خوی خودش، در طی شرایط و اتفاقات درون اثرمان، تحت تغییرات محسوس یا نامحسوس قرار دهیم. و این را بدانیم که همه‌ی شخصیت‌ها می‌توانند تغییراتی مثبت، منفی و یا خنثی داشته باشند؛ حتی شخصیت‌های اصلی که به عنوان قهرمان اثر ما شناخته می‌شوند.

«نثر و زبان» هر روایتی در این دوران کلیشه‌ست؛ چرا که بسیاری از ایده‌ها نوشته شده‌اند. برای اینکه بتوانیم کلیشه‌ها را دور بزنیم و اثرمان را به صورتی نو و زنده روایت کنیم، باید به ساخت راوی‌هایی جدید روی بیاوریم. هر اثر ما می‌تواند راوی‌ای داشته باشد که فقط حاضر در اثر ماست. چرا راوی‌ها فقط اول شخص مفردند؟ چرا راوی‌ها فقط سوم شخص مفردند؟ چرا راوی‌ها فقط دانای کل هستند؟ برای داشتن راوی متمایز با آثار دیگران چه باید کرد؟ 🍀 از راوی یک شخصیت بسازیم. راوی می‌تواند یک احساس باشد؛ حس خوب یا بد بودنش نیز اهمیت ندارد اما جملاتش باید در چهارچوب همان حس پیش برود. راوی می‌تواند جبهه‌گیر باشد و بین شخصیت‌ها سوی‌گیری کند یا نه، بی‌طرف باشد و بین هیچ شخصیت قهرمان و ضدقهرمانی تفاوت نبیند. راوی می‌تواند یک نیروی معنوی باشد؛ از روزگار گرفته تا سرنوشت و حیات و مرگ. راوی می‌تواند شی‌ء باشد؛ از گردبند آویخته به گردن شخصیت گرفته تا دوربین‌های مدار بسته‌ی یک مکان‌. راوی می‌تواند انسان باشد؛ از شخصیت قهرمان اثر گرفته تا شخصیتی فرعی که اثر را روایت می‌کند. و این هنر نویسنده است که راوی‌اش را خلاقانه بسازد تا به وسیله‌اش هم روایتش را به صورتی نو بیان کند و هم دل از مخاطبان ببرد. 🍀 پس از ساختن شخصیت راوی، زمان به لحن و مونولوگ‌های او می‌رسد. راوی باید نوع بیان مختص شخصیت خود را داشته باشد و از ابتدا تا انتهای اثر آن چهارچوب را حفظ کند. و در صورتی می‌تواند از چهارچوب خود خارج شود که دچار رشد و تحول شده باشد؛ چرا که او نیز یک شخصیت است. راوی باید نشان دهد؛ بدون اینکه توضیح دهد. باید پیش‌بینی کند؛ بدون اینکه لو بدهد، خواننده را برای اتفاق بعدی آماده کند. باید قضاوت کند؛ اما این قضاوت باید از جنس شخصیت خود راوی باشد، نه نویسنده. گاهی نیز باید سکوت کند تا قصه را شخصیت‌ها پیش ببرند و او فقط به روایت بپردازد.

ساناز، دیگر هیچ باری را به دوش نمی‌کشم؛ حتی خود را!

ساناز، تو تمام شدی؛ کاش من هم جرعت پایان یافتن داشته باشم.

ساناز، لبه‌ی پرتگاه ایستاده‌ام و برای زنده ماندن در حال جنگیدنم؛ هرچند هر که از راه می‌رسد، قصد دارد مرا از این پرتگاه به پایین هل دهد.

ساناز، می‌گویند به عنوان «تو» صد باشم و باشم، یا به عنوان «من» صفر بمانم و نمانم؛ به این یقین رسیدم که من هیچم و همه چیز «این من، تو» بودی.

«درود به نویسندگان خوش ذوق نودهشتیا» امیدوارم که همیشه قلمتون زیبا و واژه‌هاتون دلنشین باشه. این تاپیک برای یاری‌رسانی به شما ایجاد شده، تا فرصتی برای سنجش آثارتون باشه. هدف اصلی این تاپیک، نقد‌های هفتگی، برای تحت نقد قرار گرفتن تاپیک‌‌های رمانی جدید شماست. 📝 ملاک‌هایی که قراره مورد انتقاد قرار بگیرن، عبارتند از: • نثر و زبان: ~ شخصیت پردازی راوی ~ مونولوگ‌های راوی • شخصیت پردازی: ~ باور پذیری شخصیت‌ها ~ دیالوگ‌های شخصیت‌ها ~ رشد و تحول شخصیت‌ها • فضاسازی: ~ حواس پنجگانه در توصیفات فضا ~ مکان و زمان در توصیفات فضا ~ هماهنگی ژانرها در توصیفات فضا • پیرنگ و خلاقیت: ~ آشنایی با پیرنگ ~ پردازش به عناصر پیرنگ • ویراستاری: ~ لحن ~ جمله‌بندی ~ علائم نگارشی اگر نیاز به مورد سنجش قرار گرفتن اثر خودتون، بدون جبهه‌گیری، هستین؛ همین حالا بدون ارسال هیچ‌گونه اسپم در این تاپیک، درخواست خودتون رو در نمایه من ثبت کنین. 🟥توجه کنین که رمان شما باید بین ۱۰ تا ۳۰ پارت باشه. نقد‌ آثار شما، هر شنبه، در این تایپک قرار خواهد گرفت و نویسنده نیز تگ خواهد شد. با آرزوی درخشش شما در عرصه‌ی نویسندگی، دوست‌دار شما: @گیلاس

بچه لینکارو فرستادم برات تو سروش کپی کن بفرست دیگه

میو

ساناز، ساده بودی، سادگی‌ات را به بازی گرفتند. مظلوم بودی، مظلومیتت را به ستم گرفتند معصوم بودی، معصومیتت را از تو گرفتند. آن هیولاهای آدم‌نمای فاسد، تو را از تو گرفتند.