sarahp

با سلام خدمت شما نویسنده‌ی عزیز! ورودتان را خیر مقدم می‌گوییم. ★ ☆★ ☆ برای آشنایی بیشتر با قواعد رمان نویسی، می‌توانید به تالار زیر مراجعه کنید. آموزش نویسندگی «کلیک کنید» لطفا پیش از نوشتن، قوانین تایپ رمان را با دقت تمام مطالعه کنید تا بی‌هیچ اشکالی رمانتان اتمام و منتشر شود. قوانین تایپ رمان «کلیک کنید» نویسنده‌ی عزیز، از نام رمان تا پایان، یک ناظر همراه شما خواهد بود تا رمان شما بی‌هیچ عیب و نقصی به اتمام برسد. مدیر منتقد @Gemma مدیر راهنما @زهرا آسبان ★ ☆★ ☆ رضایت شما و وجودتون در کنار ما، باعث افتخار ماست. ✅اکنون رمان شما تأیید شده است و قادر به پارت گذاری هستید.✅ 🌹قلمتون مانا

پارت شصت و هفت با چشمان متحیر خیره به تابش مانده و حرفش نمی‌آید؛ سکوت سنگینی بین آن‌ها حاکم شده که هیچ یک از آن‌ها تلاش به شکستنش نمی‌کرد. راما سرش را به پشتی صندلی تکیه زده و انگشتانش را گِره در موهایش کرده، سعی بر حضم شنیده‌هایش دارد، مدتی پیش که در عمارت مشغول صحبت با ارسلان بود متوجه‌ی صحبت‌های نادمانه‌ی صبا با صنم شده بود و در این لحظه کاملا حق را به تابش می‌داد. بعد از دقایقی که برای تابش طولانی گذشت؛ به سمت راما نگاه کوتاهی می‌اندازد که با نگاه‌اش قافلگیر می‌شود، کوتاه و مصمم می‌گوید: - بذار برم، نمی‌خواد من برگردم، باور کن اگه می‌خواست هیچ‌وقت اون رفتارها رو با من نداشت! خستگی شب گذشته و کلافگی وضع موجود توان را از او گرفته، پلکی رو هم می‌گذارد تا کمی به خود مسلط شود: - یه بار بیا سکوت کن، تا آخر حرف‌هاش رو گوش بده بعد تصمیم بگیر باشه؟ کفری از زبان نفهمی او نگاه برمی‌دارد و با پشت دست سعی می‌کند جلوی قطرات آب بینی‌اش را بگیرد که راما برگی از دستمال کنار در برمی‌دارد و مقابل صورتش می‌گیرد، با نگاهی به برگ دستمال آن را می‌گیرد و در ادامه‌ی اصرار بر نه آوردنش می‌ماند: - جز بحث سند چیز دیگه‌ایی نداره که صحبت کنه، چون اصلا از قبل هم صحبتی نداشت باهام. - خوب بذار صحبت کنه، تو اگه نخواستی بهش بگو نمی‌خوام، این بهانه‌ای شده که بخواد باهات صحبتی داشته باشه. لبخند پُر رنگی از عجز روی لبانش می‌نشاند و با مردمک‌هایی که اشک در آن تلٔالو می‌زند، آن‌قدر آرام‌ که خود شک بر شنیدنش دارد: - الان می‌خوام چیکار؟ الان نیاز ندارم، نه سنم به گدایی محبت می‌خوره، نه نیازی به اون خونه دارم، خودم همش رو به تنهایی به‌دست آوردم. پلکی روی هم می‌گذارد، اشک‌هایش از حصار چشم‌هایش آزاد می‌شود اما لبخند عاجزانه روی لبانش هم‌چنان حک شده! سر خم می‌کند و دستمال تا شده را روی چشم‌هایش می‌گذارد، راما در سکوت نگاه‌ کلافه‌اش بین عرض خیابان در گردش مانده و حرفی برای گفتن پیدا نمی‌کند، لحظاتی می‌گذرد که حرف غیر منتظره راما باعث می‌شود رو به او برگرداند: - باشه خودت می‌دونی، حالا که اصرار داری نبینیش مجبورت نمی‌کنم، چون اختیارت با خودته، فقط یک چیز رو شفاف می‌گم که بعدا اگر اتفاقی افتاد حداقل از من شنیده باشی. با چهره جدی به سمتش برمی‌گردد و نگاه یخی‌اش را در نگاه مشکی کنجکاو او می‌اندازد و خون‌سرد ادامه می‌دهد: - صبا وضعیتش خوب نیست، ممکنه هر اتفاقی بیوفته، نمی‌دونم چطور منظورم رو برسونم، خلاصه بگم حال روحیش به‌هم ریخته و دکتر گفته باید دارو مصرف کنه و اون حاضر نیست که درمانش رو ادامه بده، انتظار داشتیم شرایط رو درک کنی و به‌جای موندن تو گذشته کمکش کنی حالش بهتر بشه که دیگه اصراری نیست، می‌رسونمت تا ماشینت رو برداری. بدون حرف دیگری ماشین را روشن کرده و به راه می‌افتد، در راه حرفی ردوبدل نشده و تا رسیدن به مقصد سکوت می‌کنند، راما نزدیک شرکت پویان کنار میزند و تابش با تشکر مختصر خیلی آرام از رامایی که حالا دیگر کاملا بی‌تفاوت شده خداحافظی کرده و به سمت پارکینگ شرکت قدم برمی‌دارد؛ با زدن ریموت سوار ماشین می‌شود، ذهنش درگیر حرف‌های آخر راما مانده و خیره به فرمان بدون حرکتی در ذهنش عواقب ندیدن صبا را تصور می‌کند، مغزش کمی او را قانع اما قلبش به او نهیب می‌زند، دروغ چرا حضور مادر حتی از نوع بی‌مهرش هم باعث تپش قلب او می‌شد، پلک روی هم قرار می‌دهد و شعر شمس لنگرودی را زیر لب زمزمه می‌کند: - صبور مثل درختی که در آتش می‌سوزد و توان گریختن ندارد. پلک باز کرده، ماشین را روشن و به سمت خانه حرکت می‌کند تمام وقت فکرش درگیر شرایط بد صبا می‌چرخد و سعی دارد در برابرش مقاومت کند و این برایش ممکن نیست. دو ساعتی به خانه رسیده و بدون عوض کردن لباس‌هایش رو مبل لم داده و پاهایش را در شکمش جمع کرده، می‌داند هر قدمی به سمت صبا برود برگشتی در کار نیست و بار دیگر وارد جمع ملک‌ها خواهد شد، چشم‌هایش را از فرط خستگی و کلافگی می‌بندد و سعی دارد با کمی خوابیدن از فکر و خیال خلاص شود، در عالم خواب و بیداری با صدای گوشی گیج نگاهی به کیفش می‌اندازد، کمی به سمت زمین دولا می‌شود تا آن را بردارد که تعادلش را از دست داده و از مبل سُر می‌خورد، کلافه گوشی را از کیف درآورده و بدون نگاهی به شماره تماس را وصل می‌کند. - سلام. با صدای آشنای شخص پشت خط ناخودآگاه سرجایش صاف می‌نشیند، متحیر سکوت کوتاهی کرده و آرام پاسخ می‌دهد.

لینک فایل رمان باران عشق و غرور دانلود فایل رمان باران عشق و غرور [کلیک کنید] نویسنده: @zeynab_d @Nasim.M

با سلام خدمت شما نویسنده‌ی عزیز! ورودتان را خیر مقدم می‌گوییم. ★ ☆★ ☆ برای آشنایی بیشتر با قواعد رمان نویسی، می‌توانید به تالار زیر مراجعه کنید. آموزش نویسندگی «کلیک کنید» لطفا پیش از نوشتن، قوانین تایپ رمان را با دقت تمام مطالعه کنید تا بی‌هیچ اشکالی رمانتان اتمام و منتشر شود. قوانین تایپ رمان «کلیک کنید» نویسنده‌ی عزیز، از نام رمان تا پایان، یک ناظر همراه شما خواهد بود تا رمان شما بی‌هیچ عیب و نقصی به اتمام برسد. مدیر منتقد @Gemma مدیر راهنما @زهرا آسبان ★ ☆★ ☆ رضایت شما و وجودتون در کنار ما، باعث افتخار ماست.

با سلام خدمت شما نویسنده‌ی عزیز! ورودتان را خیر مقدم می‌گوییم. ★ ☆★ ☆ برای آشنایی بیشتر با قواعد رمان نویسی، می‌توانید به تالار زیر مراجعه کنید. آموزش نویسندگی «کلیک کنید» لطفا پیش از نوشتن، قوانین تایپ رمان را با دقت تمام مطالعه کنید تا بی‌هیچ اشکالی رمانتان اتمام و منتشر شود. قوانین تایپ رمان «کلیک کنید» نویسنده‌ی عزیز، از نام رمان تا پایان، یک ناظر همراه شما خواهد بود تا رمان شما بی‌هیچ عیب و نقصی به اتمام برسد. مدیر منتقد @Gemma مدیر راهنما @زهرا آسبان ★ ☆★ ☆ رضایت شما و وجودتون در کنار ما، باعث افتخار ماست. ✅اکنون رمان شما تأیید شده است و قادر به پارت گذاری هستید.✅ 🌹قلمتون مانا