ghaazal

هم‌زمان با برخاستن، ماژیکِ قرمز رنگی از روی میز برداشت و عرض اتاق را طی کرد. رو‌به‌روی چهار عکسِ چسبیده به دیوار توقف کرد و دو سه باری از روی عادت، درِ ماژیک را باز و بسته کرد! 

نگاهش را بینِ هر چهار عکس، که چهار فردِ آشنا را به رخ می‌کشید، چرخاند؛ ابتدا نگاهی به چهره‌ی مراد انداخت که از فرطِ خنده دندان‌هایش به نمایش افتاده بود. با تک خنده‌ای سرش را بلند کرد و در حالی که نگاهش از روی عکسِ مراد تکان نمی‌خورد لب زد:

- تو خودت سرِ خودت رو به باد میدی؛ دخالتِ من لازم نیست! 

پس از مراد، به چهره‌ی مروه خیره شد؛ همان لحظه درِ ماژیک را باز کرد، اما دیگر نبست. قدمی به جلو برداشت و دو خطِ ضربدر مانندِ بزرگ بر روی عکسش کشید! 

به طوری که نیمی از خط و رنگِ قرمزِ ماژیک سهمِ دیوار شد؛ سپس مجدد در ماژیک را بست و با تأسفی ساختگی لب زد:

- حیف؛ یک نفر از لیستم حذف شد، اما انتظار نداشتم تو باشی مروه! 

نگاهش به سمتِ عکسِ بعدی کشیده شد که بر روی چهره‌ی ناراضیِ ماهور ثابت ماند؛ با دیدن او، انگار که حسِ تنفر، انتقام و یا بهتر است بگوییم حسادتش، چند برابر شد. در حالی که تمامِ سعی‌اش بر این بود آسیبی به عکس نرساند، نفسِ حبس شده در سینه‌اش را آزاد کرد و گفت:

- نوبت به تو هم می‌رسه؛ اما فعلا...

به عکسِ آخر رسید؛ به لبخندِ دخترک در عکس خیره شد. چشمانِ سبز و گیرایَش از زیر نظر گذراند و آرام لب زد:

- نوبتی هم باشه نوبتِ خواهرِ عزیزمه!

@هانی بانو @Masoome

ببینیدددد😂💅