کوتاه یک گزینه رو انتخاب کن!

[QAZAL 4,893]

سلام بچها من این چیزی که الان دارم اینجا می‌نویسم و توی بیست و پنجمین پارت دلنوشتم هم نوشتم و واقعا بعد مدتها فکر کردن، هنوز به نتیجه‌ایی نرسیدم...شما بچه‌های نویسنده راجبش چه فکری میکنین؟؟

( من هنوزم نمی‌دونم چجوری دلم آروم میشد؟!

اگه خدا آرزومو برآورده نمی‌کرد، مطمئنم تا سالیان سال و تا زمانی که زنده بودم، حسرت این آرزو توی دلم میموند...

 

و وقتی خدا با اصرار من، آرزومو برآورده کرد، زخمی رو تجربه کردم که با خودم گفتم که ای کاش تجربش نمی‌کردم!! چون جای زخم‌ها با گذشت زمان شاید کمرنگ بشه اما ردش همیشه میمونه و درد می‌کنه.

 

و هنوز نفهمیدم پس چجوری دلم باید آروم می‌شد!؟ چون هر دو گزینه یجوری بد بود...حسرت به دل مونده آرزویی که خیلی دوست داری و تجربه زخم برآورده شدن اون آرزو...)

شما باشین، کدوم گزینه رو انتخاب می‌کنین؟ بنظرتون کدومش دردش برای دل و عقل کمتره؟

 

ویرایش شده 4 اردیبهشت توسط QAZAL

[s.a 1,116]

بنظر من حسرت اون آرزو رو کشیدن شیرین تره

حتی اگه تا اخر عمرت باشه . 

 

[هانیه پروین 3,709]

33 دقیقه قبل، QAZAL گفته است:

سلام بچها من این چیزی که الان دارم اینجا می‌نویسم و توی بیست و پنجمین پارت دلنوشتم هم نوشتم و واقعا بعد مدتها فکر کردن، هنوز به نتیجه‌ایی نرسیدم...شما بچه‌های نویسنده راجبش چه فکری میکنین؟؟

( من هنوزم نمی‌دونم چجوری دلم آروم میشد؟!

اگه خدا آرزومو برآورده نمی‌کرد، مطمئنم تا سالیان سال و تا زمانی که زنده بودم، حسرت این آرزو توی دلم میموند...

 

و وقتی خدا با اصرار من، آرزومو برآورده کرد، زخمی رو تجربه کردم که با خودم گفتم که ای کاش تجربش نمی‌کردم!! چون جای زخم‌ها با گذشت زمان شاید کمرنگ بشه اما ردش همیشه میمونه و درد می‌کنه.

 

و هنوز نفهمیدم پس چجوری دلم باید آروم می‌شد!؟ چون هر دو گزینه یجوری بد بود...حسرت به دل مونده آرزویی که خیلی دوست داری و تجربه زخم برآورده شدن اون آرزو...)

شما باشین، کدوم گزینه رو انتخاب می‌کنین؟ بنظرتون کدومش دردش برای دل و عقل کمتره؟

 

من ترجیح میدم اون آرزو رو بدست بیارم، حتی اگه قراره ازش زخم بخورم. چون متوجه میشم چی رو دیگه نباید آرزو کنم

اما اگه بهش کلا نرسم، ذهنم اون آرزو رو در رویایی ترین و بهترین حالت خودش مدام مجسم میکنه و این ناکامی، فرسودم میکنه.

[خانوم سین 613]

50 دقیقه قبل، QAZAL گفته است:

سلام بچها من این چیزی که الان دارم اینجا می‌نویسم و توی بیست و پنجمین پارت دلنوشتم هم نوشتم و واقعا بعد مدتها فکر کردن، هنوز به نتیجه‌ایی نرسیدم...شما بچه‌های نویسنده راجبش چه فکری میکنین؟؟

( من هنوزم نمی‌دونم چجوری دلم آروم میشد؟!

اگه خدا آرزومو برآورده نمی‌کرد، مطمئنم تا سالیان سال و تا زمانی که زنده بودم، حسرت این آرزو توی دلم میموند...

 

و وقتی خدا با اصرار من، آرزومو برآورده کرد، زخمی رو تجربه کردم که با خودم گفتم که ای کاش تجربش نمی‌کردم!! چون جای زخم‌ها با گذشت زمان شاید کمرنگ بشه اما ردش همیشه میمونه و درد می‌کنه.

 

و هنوز نفهمیدم پس چجوری دلم باید آروم می‌شد!؟ چون هر دو گزینه یجوری بد بود...حسرت به دل مونده آرزویی که خیلی دوست داری و تجربه زخم برآورده شدن اون آرزو...)

شما باشین، کدوم گزینه رو انتخاب می‌کنین؟ بنظرتون کدومش دردش برای دل و عقل کمتره؟

 

همیشه آرزوها بدون درد نیستن، یکسری آرزوها درد دارن و ما اگر با اصرار زیاد بخوایم بهشون برسیم دردش دوبرابر میشه، چه برای عقل چه برای دل، یه جاهایی اگر چیزی نمیشه حتما قسمت و تقدیره، مثلا ما آرزوی یه آدمی رو میکنیم اونا میان تو زندگی مون با اون دردی که بهمون میدن یه درس بزرگی رو یادمون میدن، حالا می‌تونه این باشه که نباید به هرکسی اعتماد کنیم، می‌تونه این باشه که نباید فکر کنیم هرکسی که میاد تو زندگی مون خوبه و آسیبی نداره و ... 

مشخص نیست چه درسی ولی ما باید اون و یاد بگیریم و زخم جدید برای خودمون نخریم!(:

[زینب چرمگر 1,231]

2 ساعت قبل، QAZAL گفته است:

سلام بچها من این چیزی که الان دارم اینجا می‌نویسم و توی بیست و پنجمین پارت دلنوشتم هم نوشتم و واقعا بعد مدتها فکر کردن، هنوز به نتیجه‌ایی نرسیدم...شما بچه‌های نویسنده راجبش چه فکری میکنین؟؟

( من هنوزم نمی‌دونم چجوری دلم آروم میشد؟!

اگه خدا آرزومو برآورده نمی‌کرد، مطمئنم تا سالیان سال و تا زمانی که زنده بودم، حسرت این آرزو توی دلم میموند...

 

و وقتی خدا با اصرار من، آرزومو برآورده کرد، زخمی رو تجربه کردم که با خودم گفتم که ای کاش تجربش نمی‌کردم!! چون جای زخم‌ها با گذشت زمان شاید کمرنگ بشه اما ردش همیشه میمونه و درد می‌کنه.

 

و هنوز نفهمیدم پس چجوری دلم باید آروم می‌شد!؟ چون هر دو گزینه یجوری بد بود...حسرت به دل مونده آرزویی که خیلی دوست داری و تجربه زخم برآورده شدن اون آرزو...)

شما باشین، کدوم گزینه رو انتخاب می‌کنین؟ بنظرتون کدومش دردش برای دل و عقل 

برای من بستگی داره آرزو چی باشه ، بعضی آرزو ها به دردش می ارزه ، ولی بعضی از ارزوها نه!بهتره تو بهترین حالت تصورشون کنی و حسرت بکشی چون با رسیدن بهش فقط خودت درد نمی کشی!

[shirin_s 588]

1 ساعت قبل، QAZAL گفته است:

سلام بچها من این چیزی که الان دارم اینجا می‌نویسم و توی بیست و پنجمین پارت دلنوشتم هم نوشتم و واقعا بعد مدتها فکر کردن، هنوز به نتیجه‌ایی نرسیدم...شما بچه‌های نویسنده راجبش چه فکری میکنین؟؟

( من هنوزم نمی‌دونم چجوری دلم آروم میشد؟!

اگه خدا آرزومو برآورده نمی‌کرد، مطمئنم تا سالیان سال و تا زمانی که زنده بودم، حسرت این آرزو توی دلم میموند...

 

و وقتی خدا با اصرار من، آرزومو برآورده کرد، زخمی رو تجربه کردم که با خودم گفتم که ای کاش تجربش نمی‌کردم!! چون جای زخم‌ها با گذشت زمان شاید کمرنگ بشه اما ردش همیشه میمونه و درد می‌کنه.

 

و هنوز نفهمیدم پس چجوری دلم باید آروم می‌شد!؟ چون هر دو گزینه یجوری بد بود...حسرت به دل مونده آرزویی که خیلی دوست داری و تجربه زخم برآورده 

نمیدونم کدوم دردش کمتره ولی ترجیح میدم برسم

یادگاری شیرینیه، دردش هم دوست داشتنیه، تجربه هم هست

و بنظرم دردی که هرازگاهی یادآور بشه خیلی بهتر از دل مشغولی و درگیری ذهنی دائمه

[زهره تقیزاده 771]

4 ساعت قبل، QAZAL گفته است:

سلام بچها من این چیزی که الان دارم اینجا می‌نویسم و توی بیست و پنجمین پارت دلنوشتم هم نوشتم و واقعا بعد مدتها فکر کردن، هنوز به نتیجه‌ایی نرسیدم...شما بچه‌های نویسنده راجبش چه فکری میکنین؟؟

( من هنوزم نمی‌دونم چجوری دلم آروم میشد؟!

اگه خدا آرزومو برآورده نمی‌کرد، مطمئنم تا سالیان سال و تا زمانی که زنده بودم، حسرت این آرزو توی دلم میموند...

 

و وقتی خدا با اصرار من، آرزومو برآورده کرد، زخمی رو تجربه کردم که با خودم گفتم که ای کاش تجربش نمی‌کردم!! چون جای زخم‌ها با گذشت زمان شاید کمرنگ بشه اما ردش همیشه میمونه و درد می‌کنه.

 

و هنوز نفهمیدم پس چجوری دلم باید آروم می‌شد!؟ چون هر دو گزینه یجوری بد بود...حسرت به دل مونده آرزویی که خیلی دوست داری و تجربه زخم برآورده شدن اون آرزو...)

شما باشین، کدوم گزینه رو انتخاب می‌کنین؟ بنظرتون کدومش دردش برای دل و عقل کمتره؟

 

تجربه زخم براورده شدن اون ارزو که البته این اتفاق برام افتاده. باعث شده دیگه هی به خدا سر هر چیزی اصرار نکنم که حتما باید اتفاق بیفته، باعث شد چشمم باز بشه برای انتخاب بعضی چیز ها بعضی از ادما...