Asra_p

• نه انسان و نه جهان هیچ کدام پوچ نیستند؛ پوچی در همزیستی انسان و جهان نهفته است. انسان در درونِ جهان زندانی است و میرایی اش او را محدود میکند؛ با این همه، انسان متعلق به جهان نیست. شکافی کاهش ناپذیر هست میان نیاز غریزیِ انیان به پایندگی و غرض، مهرجویی او، و جهان نفوذ ناپذیر و درنیافتنی و بی غرضِ پیرامونش. آگاهی تیز انسان از این شکاف پدید آورنده چیزی است که " پوچ " یا احساسِ برآمده از ناهمسازیِ ارزش ها و کوشش آدمی است. - اسطوره سیسوفوس - آلبر کامو

پناهی برای واژه‌های ماندگار؛ از هر کتاب، آنچه به جان می‌نشیند.

مقدمه: حتی اگر هرگز، بار دیگر تو را نبینم... احتیاج دارم بدانم جایی، در این شهر کثیفِ ترسناک... در گوشه ای از این جهنمِ سیاه؛ توهستی... و مرا، دوست داری! - ارنستو ساباتو پی نوشت: درود. امیدوارم حالتون خوب باشه... واقعیت، رمانی که من روایت میکنم مطمئنا خیلی اِشکال خواهد داشت. از اونجایی که این رمان حدودا در زمان 650 سال بعد از میلاد مسیح روایت میشه مطمئنا نحوه صحبت کردنشون، جامه پوشیدنشون، رفتارشون و.... با الان متفاوته... اما من تمام سعیم رو کردم تا بتونم کلماتی پارسی استفاده بکنم و کمتر کلمات عربی درون پارسی عامیانه امروز رو بنویسم.

به نام یزدان، سکوت و هستی... در دل تاریکی، هر واژه زنده است و حرفی برای گفتن دارد! نام: Elvaren ( الوارِن ) نویسنده: Asra_ p ژانر: فانتزی _ درام _ تراژدی خلاصه: در میان سرزمین های دوردست، جایی که تنها نامی از آن شنیده ایم، نژادی بی تاب نجات دادن هستند! از مخمصه ای که گرفتارش شده اند و هیچکاری از دست انسان ها بر نمی آید... نه آنان که میخواهند کمکی کنند... نه آنان که نمیخواهند.