رمان من و ماه | بهاره شیرین سخن کاربر انجمن نودهشتیا

[bahare 13]

رمان من و ماه

پیش گفتار این کتاب بر اساس ساخته ذهن تخیل نویسنده می باشد که البته بخش هایی از آن بر اساس واقعیت می باشد و وجود خارجی دارد درست مثل زمانی که هایرون دست به انتخاب سختی می زند هر داستان یا نوشته ای که سر راه ما قرار می گیرد قطعا یک درس و یک نشانه برای ما دارد درست است که نوشته های عامیانه تر نزدیک به سبک زندگی ما باعث درک بیشتری می شود ولی خیال ما همانند جسم کالبد ما محدود نیست و هیچ انتهایی ندارد پس چرا دقیقا زندگی که ممکنه هر یک از ما تجربه اش کرده باشیم و یا شاهد آن بوده ایم  را بازنویسی کنیم شاید بهتر باشد از دنیای خودمان فاصله بگیریم و با دنیای متفاوت تری آشنا بشویم و سوار ماشین خیال بشیم و به دنیایی بریم که تجربه اش نکردیم من به این میگم ی عینک متفاوت یعنی همین حالا که گوشه اتاقت هستی می توانی همزمان تو یکی از کافه های لس آنجلس مشغول نوشیدن چای گرم یا یک فنجان قهوه باشی به همراه شکلات و کیک دلخواهت پس پرواز کن و خودت را در بند چیزهای روزمره نکن شاد باشید

نویسنده: بهاره شیرین سخن | کاربر انجمن نودهشتیا 

ژانر: عاشقانه

مقدمه:

نه کسی منتظر است نه کسی چشم به راه
نه خیال گذر از کوچه دل دارد ماه
بین عاشق شدن و مرگ مگر فرقی هست؟ وقتی با فانوس بروی دنبال ماه
کوچه به کوچه شهر به شهر در پی تو
در پس کدام ابر چهره پنهان کردی تو
من همان ماهی برکه خشکیده ز قفس
که نوشیده از هر قطره نور تو مثل نفس
من را با آرامش بگیر در آغوش
که تو روز روشنی و من شب خاموش
اگر مهتاب بشی  به من بتابی
منم رخت سیاهمو  در میآرم
اگر بارون بشی نم نم بباری
منم یادم میره در شوره زارم
اگر پنهان بشی در رنگ مویت
منم پروانه می شوم می روم ز کویت
می شوم تاریکترین نقطه شبهایت
می روم به دیاری که دلی در پی دل تب دارد عشق زیباست حرمت دارد

گاهی وقت هاتودل تاریکی گم می شوی به زانودرمیای باتموم خستگی ناگهان دردل همان تاریکی.....‌‌. پایان خوش

ازپارت نهم همه چیزجدی میشه خواهشاصبورباشید

#پارت اول#

پاهایم را به زبین کوبیدم و با صلابت گفتم: نه نه نه

_ یعنی چی دختر سرتق این چه ادا اصوله ای که از خودت در میاری؟!

باناراحتی نگاهش کردم همین که گفتم

 سریع پشتم را به مامانم کردم و از روی پله ها تند تند بالا رفتم وارد اتاق شدم و درب اتاق و محکم بستم طوری که به بدنم رعشه افتاد قلبم تو سینه بالا پایین می شد تنها جایی که می تونستم آروم بشم و افسار این قلب به دست بگیرم تو اتاق خواب خودم بود به سمت آیینه ی میز آرایش رفتم و به خودم حسابی زل زدم خیلی وقت بود که رو اجزای صورتم دقیق نشده بودم اولین چیزی که می شد متوجه شد چشمان درشت مشکی ام بود مریم و بنفشه همیشه می گفتن چشمان تو درست همانندچشمان اهووحشی پوزخند گوشه لبم نشست صورت گردوروشنی داشتم که بینی قلمی و لبان قلوه ای م آن را کاملتر می کرد دستی بر موهای پرپشت و بلند مشکی ام کشیدم که همانند حلقه های زنجیر صورتم را قاب گرفته بود نفس عمیقی از ته سینه که چه عرض کنم از ته دلم کشیدم و به سمت تخت رفتم در ودیوار بنفش اتاق انگاری درگوشم جیغ می کشیدکاغذدیواری های اتاق طراحی بنفشه بودهمیشه میگفت میخوام بادیدن درو دیواربه یادمن بیفتی یادبنفشه تنهاچیزی بودکه میتونست حالموجابیاره،ازروپاتختی موبایل برداشتم گرفتن شماره بنفشه هماناو عکس دلقکیش روی صفحه همانا باعث شدبه خنده بیفتم صدای نکرمنکربنفشه توگوشی پیچید

_اله بلووووو

باسوتی که داد به قهقهه افتادم

_کوفت روانی اول صبح زنگ زدی هرهربخندی فکرکنم به جای دیوانه خانه منوگرفتی

_میان هق هق خنده هام گفتم:نه اشتباه نگرفتم یک روانی ازدیوونه خونه فرارکرده الان عکسش روصفحه گوشیمه پرس وجوکردم شماره شماروبهم دادن

صدای جیغ بنفشه پرده گوشموپاره کرد

_ای خدابگم چیکارت کنه هایرون چشم سفیدگیس بریده نمک حرومی مگه نگفتم اون عکس وپاک کن یالاپاکش کن

_نوچ نمیشه

_کوفت ونمیشه خودم بیچارت میکنم

هاااااااااااااااااااااااااااااایروووون میکشمت

_خب حالا پرده گوشم پاره شدبجای این شلنگ تخته انداختن ها بیاامروز بریم پاتوق که هیچ حوصله ندارم

تن صدام انقدرپایین اومدکه سریع متوجه احوالاتم شداصالاتن جنوبی بودوبامعرفت من وبنفشه ومریم دوستای بچگی هم بودیم مثل سه تاخواهر

_بازکه پکری دورت بگردم غمت نباشه الان میرم سراغ اسب بابا توفقط اماده باش

منظورش ازاسب ماشین باباش بودتاخواستم بگم بااون ماشین دزدکی نیادگوشی وقطع کردوصدای بوق خلاص توگوشم پیچید

الحق که این دختردیوونه بود

بهش پیامک فرستادم:یادت نره سرراه مریم باخودت بیاری امروز همگی مهمون من

سریع عکس خنده الاغ شرک وفرستادکه نیشش تابناگوش بازبود

باخنده ازروتخت بلندشدم به سمت کمدلباسام رفتم

ویرایش شده دیروز در 15:46 توسط bahare

[هانیه پروین 3,777]

🌸درود خدمت شما نویسنده‌ی عزیز🌸

از اینکه انجمن ما را برای انتشار اثر خود انتخاب کرده‌اید نهایت تشکر را داریم. لطفا قبل از شروع پارت گذاری، ابتدا قوانین تایپ رمان را مطالعه فرمایید.
قوانین تایپ اثر در انجمن نودهشتیا

هنگامی که اثر شما به 30 پارت رسید، در راستای بهبود قلم، می‌توانید درخواست نقد حرفه ای بدهید.
درخواست نقد اثر

با نوشتن 25 پارت از رمان خود، می توانید درخواست طراحی جلد بدهید.
درخواست کاور رمان

بعد از انجام نقد توسط منتقدین حرفه‌ای و ویرایش نکاتِ گفته‌شده، می توانید برای انتقال اثر به تالار برتر درخواست نمایید:
درخواست انتقال به تالار برتر

همچنین پس از اتمام اثر، لطفا در این تاپیک اعلام فرمایید.
اعلام پایان

با تشکر : کادر مدیریت نودهشتیا

 

[bahare 13]

رمان من و ماه

پیش گفتار این کتاب بر اساس ساخته ذهن تخیل نویسنده می باشد که البته بخش هایی از آن بر اساس واقعیت می باشد و وجود خارجی دارد درست مثل زمانی که هایرون دست به انتخاب سختی می زند هر داستان یا نوشته ای که سر راه ما قرار می گیرد قطعا یک درس و یک نشانه برای ما دارد درست است که نوشته های عامیانه تر نزدیک به سبک زندگی ما باعث درک بیشتری می شود ولی خیال ما همانند جسم کالبد ما محدود نیست و هیچ انتهایی ندارد پس چرا دقیقا زندگی که ممکنه هر یک از ما تجربه اش کرده باشیم و یا شاهد آن بوده ایم  را بازنویسی کنیم شاید بهتر باشد از دنیای خودمان فاصله بگیریم و با دنیای متفاوت تری آشنا بشویم و سوار ماشین خیال بشیم و به دنیایی بریم که تجربه اش نکردیم من به این میگم ی عینک متفاوت یعنی همین حالا که گوشه اتاقت هستی می توانی همزمان تو یکی از کافه های لس آنجلس مشغول نوشیدن چای گرم یا یک فنجان قهوه باشی به همراه شکلات و کیک دلخواهت پس پرواز کن و خودت را در بند چیزهای روزمره نکن شاد باشید

نویسنده: بهاره شیرین سخن | کاربر انجمن نودهشتیا 

ژانر: عاشقانه

مقدمه:

نه کسی منتظر است نه کسی چشم به راه
نه خیال گذر از کوچه دل دارد ماه

بین عاشق شدن و مرگ مگر فرقی هست؟

که اگرنیست چرابافانوس میروی دنبال ماه

من همان ماهی برکه خشکیده ز قفس
که نوشیده از هر قطره نور تو مثل نفس
من را با آرامش بگیر در آغوشت
که تو روز روشنی و من شب خاموشم
اگر مهتاب بشی  به من بتابی
منم رخت سیاهمو  در میآرم
اگر بارون بشی نم نم بباری
منم یادم میره در شوره زارم
اگر پنهان بشی در رنگ مویت
منم پروانه می شوم می روم ز کویت
می شوم تاریکترین نقطه شبهایت
می روم به دیاری که دلی در پی دل تب دارد

عشق زیباست حرمت دارد

گاهی وقت هاتودل تاریکی گم می شوی به زانودرمیای باتموم خستگی ناگهان دردل همان تاریکی.....‌‌. پایان خوش

ازپارت نهم همه چیزجدی میشود،صبورباشید

#پارت اول#

پاهایم را به زبین کوبیدم و با صلابت گفتم: نه نه نه

_ یعنی چی دختر سرتق این چه ادا اصوله ای که از خودت در میاری؟!

باناراحتی نگاهش کردم همین که گفتم

 سریع پشتم را به مامانم کردم و از روی پله ها تند تند بالا رفتم وارد اتاق شدم و درب اتاق و محکم بستم طوری که به بدنم رعشه افتاد قلبم تو سینه بالا پایین می شد تنها جایی که می تونستم آروم بشم و افسار این قلب به دست بگیرم تو اتاق خواب خودم بود به سمت آیینه ی میز آرایش رفتم و به خودم حسابی زل زدم خیلی وقت بود که رو اجزای صورتم دقیق نشده بودم اولین چیزی که می شد متوجه شد چشمان درشت مشکی ام بود مریم و بنفشه همیشه می گفتن چشمان تو درست همانندچشمان اهووحشی پوزخند گوشه لبم نشست صورت گردوروشنی داشتم که بینی قلمی و لبان قلوه ای م آن را کاملتر می کرد دستی بر موهای پرپشت و بلند مشکی ام کشیدم که همانند حلقه های زنجیر صورتم را قاب گرفته بود نفس عمیقی از ته سینه که چه عرض کنم از ته دلم کشیدم و به سمت تخت رفتم در ودیوار بنفش اتاق انگاری درگوشم جیغ می کشیدکاغذدیواری های اتاق طراحی بنفشه بودهمیشه میگفت میخوام بادیدن درو دیواربه یادمن بیفتی یادبنفشه تنهاچیزی بودکه میتونست حالموجابیاره،ازروپاتختی موبایل برداشتم گرفتن شماره بنفشه هماناو عکس دلقکیش روی صفحه همانا باعث شدبه خنده بیفتم صدای نکرمنکربنفشه توگوشی پیچید

_اله بلووووو

باسوتی که داد به قهقهه افتادم

_کوفت روانی اول صبح زنگ زدی هرهربخندی فکرکنم به جای دیوانه خانه منوگرفتی

_میان هق هق خنده هام گفتم:نه اشتباه نگرفتم یک روانی ازدیوونه خونه فرارکرده الان عکسش روصفحه گوشیمه پرس وجوکردم شماره شماروبهم دادن

صدای جیغ بنفشه پرده گوشموپاره کرد

_ای خدابگم چیکارت کنه هایرون چشم سفیدگیس بریده نمک حرومی مگه نگفتم اون عکس وپاک کن یالاپاکش کن

_نوچ نمیشه

_کوفت ونمیشه خودم بیچارت میکنم

هاااااااااااااااااااااااااااااایروووون میکشمت

_خب حالا پرده گوشم پاره شدبجای این شلنگ تخته انداختن ها بیاامروز بریم پاتوق که هیچ حوصله ندارم

تن صدام انقدرپایین اومدکه سریع متوجه احوالاتم شداصالاتن جنوبی بودوبامعرفت من وبنفشه ومریم دوستای بچگی هم بودیم مثل سه تاخواهر

_بازکه پکری دورت بگردم غمت نباشه الان میرم سراغ اسب بابا توفقط اماده باش

منظورش ازاسب ماشین باباش بودتاخواستم بگم بااون ماشین دزدکی نیادگوشی وقطع کردوصدای بوق خلاص توگوشم پیچید

الحق که این دختردیوونه بود

بهش پیامک فرستادم:یادت نره سرراه مریم باخودت بیاری امروز همگی مهمون من

سریع عکس خنده الاغ شرک وفرستادکه نیشش تابناگوش بازبود

باخنده ازروتخت بلندشدم به سمت کمدلباسام رفتم

 

ویرایش شده دیروز در 15:47 توسط bahare

[bahare 13]

هایرون شخص اول رمان

 

#پارت دوم#

 

بعدازکلی سروکله زدن بالباسام یک دست لباس ساده مشکی سفیدپوشیدم درنهایت یک ریمل وبرق لب مهمون صورتم کردم که دوباره صدای زنگ گوشی مدرسه موش ها بلندشداینم ازهنرهای مسخره بنفشه بودتاکولموبرداشتم صدای جیغ لاستیک های ماشین بنفشه دم در باعث شدسریع بپرم توترانس اتاقم دختره احمق دستشوگذاشته بودروبوق ماشین ول کن هم نبودهرچی دست تکان دادم ایم واشاره اومدم ازاون بالااصلامتوجه نمیشدسریع ازاتاق بیرون رفتم حوصله پایین رفتن ازپله هارونداشتم برای همین بی خیال چشم قره های سیمابانو مامان عزیزکرده شدم وطبق عادت کجکی روی نرده هانشستم وتاپایین سرخوردم حسابی حال میداد،صدای پاهام باعث شدمامان هی ازسرترس بکشه وصدای خنده های باباتوسالن بپیچه

روبه بابا ادای نظامی کردم_سلام باباجون کی اومدین

مامان که به ریسه خنده باباچشم قره میرفت روبه باباگفت:نمیخوای هیچی بهش بگی

باباکه همچنان بانگاهش قربون صدقه ام میرفت گفت:انقدرسربه سرمامانت نزارقندعسل بابا

روبه بابا مظلوم نگاه کردم:من غلط کنم مامخلص مامان سیماکدبانوهستیم فقط اگه اجازه بدین بابنفشه قراردارم برم زودی برمیگردم

باباکه مشغول میوه پوست کندن بودگفت:مراقب خودت باش بابا

بوسی باکف دست به باباپرتاب کردم ونگاه زیرزیرکی به مامان انداختم میدونستم بخاطرمخالفت من باقرارخاستگاری پسرخانم مرادی همکارش ازم دلخوره برای همین گفتم خداحافظ سیمابداخلاق

بااین حرفم دوباره صدای خنده بابابلندشدسریع ازخونه بیرون اومدم اهنگ ضبط ماشین محله روبرداشته بودازدرکه بیرون رفتم بنفشه توماشین ریلکس بااهنگ تکون میدادخودشوچشماشوبسته بودمحکم کوبیدم روکاپوت ماشین که ازجاپریدازپنجره ماشین دادزد:مگه مرض داری هرچه زده بودم پرید

صدابه صدانمیرسیدبااشاره گفتم باباصداروکم کن عابرومون رفت تومحل

سوارماشین شدم تاخواستم ضبط کم کنم ماشین باسرعت۱۸۰تاازجاکنده شد

روبه بنفشه چشم قره رفتم-بمیری اخه تواین چه وضعه رانندگی کم مونده بودشصت پام بره توحلقم

بنفشه که ادامس وبه طوروحشتناکی می جویددنده روعوض کرد:محکم بشین میخوام برم دنبال اون یکی دیوونه

باتعجب نگاهش کردم-کدوم دیوونه؟

_ای بابامگه چندتادیوونه تواین شهرهست من وتو مریم البته بگماوضع توازهمه ماداغون تره هیچ امیدی به خوب شدنت نیست

مشتی روانه دستش کردم وخندیدم -کووووفت یک دیوونه ای نشونت بدم حالت جابیاد

_خب حالامظلوم نشین دلم میسوزه هایرون خانم هرکی ندونه من که میدونم خودتوخراب کردی بوش ماشین وبرداشته

سریع برگشتم سمتش تامیخوردکتکش زدم اخرش دستش وبردبالاگفت غلط کردم من تسلیمم

_حالاشد،الانم مثل ادم رانندگی کن واگرنه پیاده میشم

ژست لاتی به خودش گرفت دستش وگذاشت روسینه اش:ای به چشم چشم اهوی وحشی خودم 

به مدل حرف زدنش خنده ام گرفت همیشه باعث میشددربدترین شرایط هم بخندم صورت سبزه وچشمان عسلی اش اصالت جنوبی رودرظاهرش بیشترنمایان کرده بوددرست بودکه دوران دبیرستان بابنفشه اشناشده بودم ولی همیشه کنارم بودوصمیمیت رفتاری اش باعث شده بودکه مهرومحبتم نسبت بهش کمترازاحساسم به مریم که دوست دوران کودکی ام بودنباشه

باصدای بنفشه به خودم اومدم

_حواست کجاست؟نکنه عاشق شدی

چشم قره ای بهش رفتم چی میگی تو من وعاشقی من فقط عاشق بابامم قربون اون شکمش برم که ورقلبیده است

هردوازخنده ریسه رفتیم 

بنفشه یهوجدی شد:خب دیگه بسه هرچی خنده وهرهر وکرکر،حواست کجاست دوساعته میگم زنگ بزن مریم بیادپایین امروزتوباغ نیستی هایرونی ازماگفتن بود

راست میگفت امروزحال وهوای من نبود،خواب بددیشب واسرارهای پی درپی مامان برای ازدواج وبه قول خودش سروسامان گرفتنم حسابی بهمم ریخته بودهروقت بحث خواستگاربه میان میامدبرق ولتاژ2000بهم وصل میشدتاالانم بهانه درس ودانشگاه بودکه منوازاین بحث هافراری میداد وای به حال من که دوماهی میشدفارغ التحصیل شده بودم

انقدرتوفکربودم که هیچ متوجه نشدم مریم کی سوارماشین شد

 

 

ویرایش شده 11 ساعت قبل توسط bahare

[bahare 13]

پارت سوم#

صدای آهنگ ماشین خیلی بالابود

 وقتی تو رو دارم همه چی ردیفه/ منو میکشه چشمات که همه رو حریفه/

 جز توئه دیوونه هیشکی نمیدونه/ وقتی کنارمی حالم چه میزونه/ وقتی آهنگ به تو دیوونه که می رسید هر سه با انگشت به همدیگه اشاره می کردیم و با احساس تمام این آهنگ رو زمزمه می کردیم یهو دستمو بردم و صدای آهنگ ضبطو کم کردم بنفشه که داشت با حس و حال همخوانی می کرد صدای زمختش یهو تو فضا پیچید من و مریم با صدای بلند زدیم زیر خنده که دوباره صدای جیغ بنفشه بلند شد:_ هندونه خودتونو مسخره کنید از داخل آینه رو به مریم گفت_ کوفت این هایرون عقل نداره دکترا جوابش کردن تو چی؟ مریم باچهره معمولی وبامزه ای که داشت چشماشووزقی کرد:خودت عقل نداری

یهورفتیم رودست اندازکله هرسه تاییمون خوردبه سقف ماشین که شروع کردیم هرهرخندیدن

کلی تو خیابون چرخیدیم که طبق معمول جلوی پاتوق همیشگی وایسادیم

یه رستوران به طرح کلبه که اسمش چوبین بود اولین بار با هانا و امیر به اینجا آمده بودم و بعد اون دیگه شده بود پاتوق هر هفته ما مشعل های ورودی زبانه میکشیدن چند پیش خدمت با لباس های مخصوص ادای احترام می کردن دیوارهای چوبین با باکس های متفاوت هر کدام با شمع های سفیدی تزیین شده بود با ورود هر سه ما نگاه برخی به سمت ما جلب شد

مثل همیشه پشت میز گوشه سالن رفتیم و سفارش های دلخواهمون رو به گارسون دادیم رو به مریم گفتم من که خیلی گرسنمه همچنان که داشت تو اینستا عکس ها رو بالا و پایین می کرد گفت آره منم حسابی ضعف کردم حالا خدا کنه همبرگردهای این سر آشپز جدید مثل اون قبلی تند نباشه تو حال و هوای خودم بودم که سغولمه های مریم پهلوم وسوراخ کرد

_اویی سوراخم کردی چته

نیشگولی ازم گرفت به سمت بنفشه اشاره کرد

نگاهموبه بنفشه انداختم حواسش سرمیزی بودکه اغلب وقت هایی که اینجا میامدیم چندتاپسرکه تقریباتویک تیپ وقیافه بودن گپ میزدن همگی انگارگوریل انگوری بودن البته یکیشون حواسش پی میزمابودوهرازگاهی کرمی میریخت

اروم زیرلب گفتم بنفشه

همچنان ازرونمیرفت:هیس چندلحظه وایس میام الان

ازاین کارش عصبانی شدم همیشه سراین موضوع به مشکل میخوردیم پامومحکم به پاش کوبیدم بنفشههههه

تن صدام انگاری بالابودنگاه برخی متوجه ماشد

مریم_هیس بابااروم تر

بنفشه که طفلک ترسیده بود2متربه هواپرید:کوفت بنفشه،دردبنفشه،هاچیه بنال ببینم چی میگی؟

بااخمی که داشتم گفتم:روتوبرم که رونیست لحاف حاج ممدعلی بقال یبارنشدبیایم اینجاتوچشم چرونی نکنی 

پشت چشمی نازک کرد:خب حالامریم مقدس اون اخم واکن چروک شدی تااخرش بیخ ریشت می مونم

مریم ریزریز میخندید_عاشق این اخلاق های خرکی تون هستم بجای این حرفابه فکرمنه ننه مرده باشیدازصبح چیزی نخوردم حسابی ضعف کردم

غذاهاکه رسیدمثل گرسنه های سومالی مشغول خوردن شدیم

مریم که بالذت به ساندویچ گازمیزدازخوردن دست کشید_این هفته نوبت کیه حساب کنه؟

صدای خرت خرت نی ماهیتوبنفشه تمومی نداشت بااون حال گفت:نوبت من که نیست

_بسه بنفشه ته لیوان ودراوردی نگران نباشیداین هفته من حساب میکنم

مریم گفت_ اینطوری که نمیشه هر هفته همینو میگی من که دیگه از این وضع خسته شدم باید یه فکری کرد 

_بنفشه بالاخره دست از نوشیدن لیوان خالی کشید :آفرین منم همینو میگم دیگه کم کم باید به فکر شوهر باشیم حالا این هایرون باباش تو کار فرشه فرت فرت حسابش شارژ میشه ماچی؟

 نگاه کجکی بهش انداختم مسخره منظورش پیدا کردن کار درست و حسابیه او که اصلا از رو نمی رفت یکم جلوتر آمد

_ آخه قربون تو کو شغل؟ الان تا میخوای یه گلاب به روت سرویس بری پارتی میخواد اونم با این رشته هایی که ما خوندیم حالا جای شکرش باقیه عقلمو ندادم به دست شما و نیامدم حسابداری مریم پوزخند عصبی زد عه نه که الان خلبانی دکاروسیون هم شد درس،شدکار

بنفشه پرروترازاین حرفابود گفت:پس چی که الان همه چیزباطراحی وتکنیک میچرخه ماشین حساب که همه جاهست

مریم:ازاتاق هایرون مشخصه

بااین حرفابه خنده افتادم من ومریم به دنبال رشته ای رفتیم که بهش علاقه داشتیم ولی بنفشه همیشه سازمخالف بود توهمین خیالات بودم که سنگینی حضورکسی وبالاسرم احساس کردم

ویرایش شده یک‌شنبه در 08:47 توسط bahare

[bahare 13]

پارت چهارم#

خنده رفته رفته جاشو به تعجب داد مریم و بنفشه هم مثل من تعجب کردن همون پسره بود که بنفشه براش سوسه می آمد خنده کجی رو لباش بود که به روبه هر سه مون گفت من فریدم مسئول کافی شاپ بالا کارتی جلوی بنفشه رو میز گذاشت این شماره وایدی منه اگه دوست داشتی میتونی باهام تماس بگیری واگه میزخواستی رزرو کنی اغلب خودم هستم بیشترسر میز بیلیارد بعد رو به هر سه مون گفت روز خوش خانوما و راهشو گرفت و رفت و سر جاش کنار بقیه پشت میز نشست با نگاهم تا رفتنش بدرقه ش کردم آتیش تمام بدنم رو گرفته بود با تمام عصبانیتی که داشتم چشمانم را در چشمان رنگ باخته بنفشه انداختم می دانست این اتفاق به همم می ریزد تمام دنیا در آن نقطه برایم کر و کور شده بود

دلم نمی خواست ارزش یک دختر در همین حد شمرده شود آن هم کی؟ دوست عزیز من کسی که اندازه هانا خواهرم دوستش داشتم بی معطلی دستم و جلوی بنفشه دراز کردم کارتو بده به من نمی دانم در نگاهم چی دیدکه با تردید گفت میخوای چیکار؟ مریم به میان_ آمد ولش کن هایرون اون یه غلطی کرد تو که نمیخوای آبرو ریزی کنی! با تحکم تکرار کردم بنفشه میگم کارتو بدتش به من با تردید کارتو تو دستم گذاشت بی معطلی از سر میز بلند شدم و با تمام خشمی که داشتم به سمت میزشون راه افتادم چهره فرید تو ذهنم مصمم تر می شد پنج نفری می شدن که پشت میز نشسته بودن با دیدن من سرهاشون به سمت من چرخید ولی یکی از آنها مغرورانه و با اخمی که به چهره داشت بی توجه نگاهش رابه میزدوخته بودو به نوشیدن فنجان قهوه در دستش ادامه داد نگاهم فقط به صورت فرید ثابت بود تمام خشم و نفرتی که داشتم روانه چشمانم کردم وکارت وبانفرت به سمت فریدرومیزپرت کردم

_یباردیگه ازاین غلطاکنی میزبیلیاردوتوسرت خراب میکنم سریع برگشتم تابرگشتن من بنفشه پول ناهاروحساب کرده بودهرسه همزمان ازدرپشتی بیرون اومدیم دستموبه سمت بنفشه درازکردم_سوعیچ بده به من خودم میشینم پشت فرمون

دلم نمیخواست دیگه توخیابان باسرعت۲۰۰بچرخم دیدن مردهای اینچنینی حالموخراب میکرد

پشت فرمان نشستم اینبارمریم کنارم نشست وبنفشه به عقب رفت به سمتش برگشتم:خودتون میدونیدبرام باارزش هستید بنظرتو ارزش توانقدره که یکی بیادیک کاغذی بندازه جلوت وبره؟بخدااگه بگی به تومربوط نیست دیگه قول میدم کاری به کارت

نزاشت حرفم ادامه پیداکنه پس گرنی نثارم کرد:خفه شوگفتم که تویک دیوونه بی قراری که درمان نداری منم چی کنم که عاشق دیوونه شدم حالابزن بریم

دوباره لبخندمهمون لبامون شد بارون هم شروع کردنم نم باریدن همیشه صدای قطرات بارون ودوست داشتم

_چه هوای سه نفره ای الان یک اهنگ پلی میکنم عشق کنیم

دوباره جیغ وسروصدا واهنگ یک خیابون حامدهمایون توفضاپیچید

[bahare 13]

#پارت پنجم#

چهار راه اولی رو که رد کردم یک آان متوجه ماکسیمای مشکی شدم که با سرعت بالا هم عرز ما می ومد و هرچند یک بار ماشین رولایی می کشید به سمت ما شیشه های ماشین دودی بود و از طرفی شدت بارون مانع دیدن داخل ماشین می شد بنفشه هم نگران بود که به ماشین ما نزنه همین که از اصلی پیچیدم تو فرعی با سرعت اومد رفت جلوی ماشین ما و یکهوزد رو ترمز تا پامو بذارم رو ترمز ماشین از پشت رفت تو صندوق ماکسیما

 بنفشه_ وای بدبخت شدم رفت هر دو پیاده شدن ولی برای لحظه ای تمام دنیا متوقف شد انگاری قدرت هیچ کاری را نداشتن پاهایم حسابی سست شده بود از میان شرشر بارون روی شیشه چشمم به فرید افتاد که نیشخند لبش خبر از عمد بودن کارش می داد تنفرم نسبت بهش دو چندان شد دو نفر از دوستانش هم پیاده شده بودند و شدت تصادف رو بررسی می کردند بنفشه و مریم هم در ماندو و عاجز نگاه ماشین می کردن از ماشین پیاده شدم و هر چه در توان داشتم جمع کردم و به سمت فرید هجوم بردم

 _پسر ه ی پر روی عقده ای اینجا جای ترمز کردنه از چی می سوختی که این برنامه رو درست کردی؟!

  مثل یک مار زخمی که زهرشو ریخته بود گفت از پشت زدی طلبکارم هستی کوچولو! فکر کردی میتونی یه حرفی بزنی و همینجوری راتو بکشی بری نه اشتباه فکر کردی.

 ۲۰۶ بابای بنفشه داغغون شده بود و چراغ سپر ماکسیما شکسته شده بود فرید هم مدام برای این که حال ما رو خرابتر کنه می گفت تماس بگیرید افسر بیاد بنفشه به سمتمون آمد شما مقصری افسر بیاد که بگه چی بگه مقصر ماییم ملتسمانه به چشمم نگاه کرد جواب بابامو چی بدم؟!!!

درچشمان فریدبرق پیروزی نشسته بودحالت طبیعی نداشت دوستانش میدانستن که مقصرفریداستومدام زیرگوشش میخواندن که ماجرا وتمام کنندیک نفرازانهاداخل ماشین نشسته بودانگارنه انگارگه اتفاقی افتاده

قطرات پاییزبارون بیشتروبیشترمیشدهمگی خیس شده بودیم چندقدمی به سمتم خیزبرداشت وباتحکم دادزد:میخوای این ماجراتموم بشه بایدبگی رفتارامروزت یک غلط اضافه بوده اونوقت افسرنمیادمنم ازخسارتم دست میکشم

بااین حرفش به ضعف درونی وعمدبودن کارش اعتراف کرده بوداین حرفش حسابی بهمم ریخت دوباره شدم همان هایرون اتیشی بیخیال همه چی شدم به سمتش خیزبرداشتم

_بازیگرقهاری هستی ولی چه کنم تماشاچی خوبی نیستم این بساط خیمه شب بازیتوببرجایی پهن کن خریدارداشته باشه فریبتوبخورن پسره چشم دریده من توروبه بندکفشم حساب نمیکنم

بنفشه که ازاوضاع ترسیده بودباترس والتماس صدام میکردهایرووووون

فریدمثل یک سگ وحشی به سمتم خیربرداشت :اندازه این حرفانیستی توروبایدانداخت جلویک سگ وحشی تاارومت کنه

_لازم نکرده الان دقیقاجلویک سگ وحشی ام مثلامیخوای چیکارکنی؟

دستانش بالارفت تابرصورتم فرودبیایدچشمانم رابستم ومنتظران ضرب دست محکم بودم چیزی که تابه حال تجربه اش نکردم قدرت هیچ دفاعی ازخودم نداشتم بجای ان قطرات بارون بودکه به صورتم باشدت میخوردچشمانم رابازکردم دستان فریددردستان پسربلندقامتی درهوا گرفته شده بودبوی تندعطرمردانه اش درهواپبچیده بودناخواسته نگاهش کردمحدودا30سال سن داشت کت شلوارمشکی اش هماهنگی عجیلی بارنگ موهایش داشت صورت استخوانی وکشیده اش باته ریش انکاردشده وابروهای کمانی مشکی اش اوراکامل ترکرده بود ساعت بزرگ مردانه اش به دورمچ دستانش جلوه میکرددراون لحظه مثل ناجی به میان امده بودروبه پسرهااشاره کردوگفت-فریدببریدداخل ماشین

فرید:سیاووش توکارت نباشه بزارادم کنم دختره چموش 

اینبارباشدت بیشتری فریادکشید_مگه باشمانیستم ببریدش

هردوفورااورابه داخل کشاندن

سیاوش به سمتم امدموهای موج دارخیسش به پیشانی اش چسبیده بودوازروی بینی کشیده اش قطره بارون چکیده میشدهمگی خیس اب شده بودیم وشدت بارون تمومی نداشت

نگاه خماروغم الودوسردش رابه نگاهم دوخت این همان پسری بودکه سرمیزسرش رابالانیاورد

_من سیاوش رادمنش هستم بابت اتفاق امروزمتاسفم خسارت این تصادف هرچی باشه پرداخت می کنم کارت ماشین وبه سمتم گرفت،این کارت ماشین منه پیش شمابمونه

بابت رفتار برادرم شرمنده ام گیج شده بودم مگه می شد این دو برادر هم باشند قدرت هیچ تصمیمی از جانب خودم نداشتم از طرفی اگه افسر میومد هیچ مدارکی همراهمون نبود و بنفشه تو دردسر بیشتری می افتاد نگاهی به بنفشه و مریم کردم هر دو سرشون رو به نشونه تایید پایین آوردن برای همین کارتو ازش گرفتم و بدون هیچ حرکتی به سمت ماشین اومدم و داخل پشت فرمان نشستم بچه ها هم داخل نشستن هر سه مثل موش خیس شده بودیم نگاهی به ساعت مانیتور ماشین انداختم ساعت چهار بعد از ظهر بود و گوشیم همراهم نبود حتما نگرانم شده بودن سرمو رو فرمان ماشین گذاشتم سرم حسابی درد می کرد همه چیز مثل کابوس بود
مریم_حالا چیکار کنیم؟
بنفشه- من که پوستم کنده ست همین الانشم صد بار بهم زنگ زدن گوشیمو خاموش کردم سرمو از رو فرمون برداشتم باید دست به کار می شدم مریم گوشیتو بده یه زنگ بزنم گوشی مریم گرفتم و شماره هانا رو از حفظ گرفتم تنها کسی که همیشه در شرایط سخت راحت می شد باهاش حرف بزنم خواهرم هانا بود
صدای ظریفش تو گوشگی پیچید بفرمایید سلام هانا منم هایرون
هایرون  خوبی این شماره کیه؟!!!
_نگران نشوحالم خوبه بابچه هااومدیم بیرون فقط امیرپیشته؟؟
هانا:چطورمگه؟اتفاقی افتاده!!!
_هاناجان انقدرسوال نپرس فقط بگوپیشته یان
_اره همین الان ازشرکت اومد
_ببین هانا من باماشین بنفشه تصادف کردم
مشخص بودخیلی ترسیده:_چی؟تصادف کردی؟حالت خوبه؟
_اره خوبم نگران نشوفقط باامیرخودتوبرسون
هانا:شماکجایید؟
_خیابان فرشته شمالی
قرارشدخودشونوبرسونن امیرپسرعموعباس بودوشوهرخواهربنده که همیشه مثل یک برادرمیشدروش حساب کردخیالم کمی راحت شدبرای چندی چشمام وبستم وسرموروفرمون گذاشتم تابلکه اروم بشم

************************************************************************************************************************************مشترک مورد نظر خاموش می باشد گوشی رو قطع کردم و پرتش کردم رو تخت خنده از لبام پر کشید نگران اوضاع خانه بنفشه بودم شقیقه هام تیر می کشید روز سختی رو پشت سر گذاشته بودیم با یاد آوری چهره فرید انگاری تموم بدنم به رعشه می افتاد سریع از رو تخت بلند شدم و مشغول قدم زدن و رژه رفتن رو کف اتاق شدم و شروع کردم زیر لب لعنا نفرین کردن ای خدا لعنتت کنه پسری چشم دریده ی زامبی که روز ما رو خراب کردی و به لجن کشیدی هرچی بلد بودم نثارش کردم تمام گوشه های ناخنم کنده بودم آروم و قرار نداشتم به یاد سیاوش افتادم به خاطر حرکتش که مانع دستان فرید شده بود کارتو از کشوی کنسول بیرون کشیدم کارت ماشین سیاووش بود که برای پرداخت خسارت داده بود ولی ما که نمی خواستیم خسارتی بگیریم چون به همه گفته بودیم مقصر منم در ثانی شماره و آدرسی هم ازشون نگرفته بودم از بس همه چی یهویی و بد اتفاق افتاده بود همه چی هول هولکی شده بود تو همین فکرا بودم که تقه ای به در خورد سریع کارتو تو کشو گذاشتم روبه در منتظرانه چرخیدم در باز شد مامان همراه یک فنجان شیر گرم داخل سینی وارد شد و گفت هنوز نخوابیدی؟ سرمو تکون دادم- نه هر کاری می کنم خوابم نمیبره سینی فنجون رو تخت گذاشت و رو تخت کنار من نشست روبه مامان نشستم انگاری به گرمای وجودش نیاز داشتم خم شد و فنجانو به دستم داد و گفت قبول کن اشتباه کردی میدونی چقدر نگران شدیم چرا گوشیتو جا گذاشته بودی هرچقدرهم به بنفشه زنگ می زدم خاموش بود تو نباید سوار ماشین پدرش می شدی.

 رو به مامان ملتسمانه نگاه کردم مامان اینا رو صد بار سر میز شام هم گفتین منم قبول دارم که اشتباه کردم ولی ماجرایک تصادف ساده بود که ممکنه برای همه پیش بیاد شماو بابا زیادی شلوغش کردین مامان عینک طبی رو از روی چشمان عسلی و ابروهای هشتیش برداشت اگه تو همین اتفاق چیزی به تو یا دوستات می شد میدونی چه اتفاقی می افتاد تا بابات اون ماشینو دید نمیدونی چه حالی شد؟!!

جرعه ای از شیر گرم نوشیدم و به مامان گفتم الان بابا کجاست ؟خوابید؟

 مامان از رو تخت بلند شد قامت بلندش برازنده خودش بود که به من هم به ارث رسیده بود 

_با کلی فکر و سردرد خوابید باپدر بنفشه هم صحبت کرد قرار شد خسارت ماشین و هزینه تعمیراتشو بهشون بده

 تنها خبری بود که میتونست آرومم کنه با شور و هیجان گفتم مامان راست میگی ای ول بابایی، دوباره اخم مهمان ابروهای شتری مامان شد

_ صد بار گفتم درست حرف بزن مثلا تو دختری تحصیل کرده ای

 از خوشحالی ژست لوسی به خودم گرفتم« ای به چشم خانم سیما مدهوش اطاعت عمر میشه قربان لحظه ای بغض در صورت مامان نشست تو هنوز همون دختر بچه کوچولویی که بودی هستی دقیقا به شیما خدا بیامرز رفتی اینو گفت و از اتاق بیرون رفت راست می گفت تو عکس های قدیمی که عکس خاله شیما رو دیده بودم شباهت زیادی به هم داشتیم با این فکر به یاد آرمان پسرخاله ام افتادم پسری که بیشتر لحظات کودکیم را با او گذرانده بودم به کنار پنجره رفتم وارد ترانس کوچک اتاقم شدم نسیم پاییزی به صورتم دست نوازش می کشید نگاهی به ماه روشن داخل آسمان انداختم همیشه دیدن ماه در چنین شرایط سختی آرومم می کرد واقعا عاشق ماه بودم از همان کودکی که ماه را می دیدم حس می کردم فقط و فقط برای من است برای همین ساعت ها با عشق نگاهش می کردم گاهی وقتها از روی تخت انقدری محو تمایش می شدم که اصلا نمیدونستم کی خوابم میبرد.

ویرایش شده یک‌شنبه در 12:22 توسط bahare

[bahare 13]

پارت#ششم#

باصدای زنگ‌گوشی دستامواززیرپتو بیرون بردم پس کجاس لعنتی اها پیداش کردم باهزاربدبختی گوشی وزیرپتی روی گوشم گذاشتم تاگفتم جانم سوزشی توگلوم ایجادشد
هانا:هنوزخوابیدی خرس گنده پس چرانمیای
_کجا؟مگه ساعت چند؟
ای دل غافل خانوم تازه میگه ساعت چند سرظهره،همه خونه عزیزجون منتظرتوان بلندشوبیادیگه فقط اومدی فشارسنج مامان وبیارمیخوادفشارعزیزوبگیره
_باشه
زیرلب باشه ارومی گفتم وبه مکالمه پایان دادم،ده دقیقه ای وول خوردم به چپ خوابیدم به راست خوابیدم نخیردیگه خوابم نمیبره تموم بدنم دردمیکردحسابی سرماخورده بودم باهزاربدبختی خودمواززیرپتوبیرون کشیدم نورخورشیدچشمانم راگرفت ازحالت خواب بلندشدم سرجام نشستم تاخودموتاایینه دیدم سریع زیرلب بسم الله ای گفتم وحشت کردم موهای فرفری بلندم مثل موی نامادری سیندرلابهم تنیده شده بودمثل مرده های ازگوربرخواسته رنگ به رخسارنداشتم ازاون پوست هلویی رنگ خبری نبود احساس میکردم تریلی سه بارازروم ردشده به هرزحمتی بودخودموبه دستشویی رسوندم خوبی اتاقم این بودکه حمام ودستشویی مجزاداشت
مشت دستمو چندباری پرازاب کردم وبه صورتم پاشیدم ازاتاق بیرون رفتم طبق معمول به اتاق مامان وباباکه سمت راست سالن بودنگاه کردم خبری ازشون نبود روبه روی سالن اتاق هانا بودکه بعدازدواجش باامیرشده بوداتاق موقت ارمان،یادش بخیرچقدربه دوراین مبل وصندلی ها میدویدیم سروصدایمان خانه رابرمیداشت خیلی وقت بودازبازی های کودکانه خبری نبودشایدازوقتی که هاناازدواج کردیادرست ترزمانی که ارمان همراه پدرش ازپیش مارفت
برای اولین بارنبودکه خاطرات کودکی برایم تداعی میشدبی شک اخرین بارهم نخواهدبود
برای اولین بارمثل ادم ازپله هاپایین رفتم پله هایی که مارپیچ دوبلعکس به بالااومده بود چیدمان خونه به سلیقه من وهانا اماده وچیده شده بود فرش های فیروزه ای باپرده های سلطنتی کاربنی ومبل طلایی هارمونی زیبایی به فضابخشیده بود والبته یک لوستربزرگ که مثل تاج عروس خودنمایی میکرد وای که چی گفتم همه اینهایک طرف عکس بزرگ خانوادگی که مثل عکس شاهان سلطنت به اسرارمن بعدکلی مخالفت مامان رودیوارنصب شده بودطرف دیگرماجرابود بابا وعزیزجون الهی قربونش برم بااون لپ های سرخش رومبل نشسته بودن من وهانااام ازپشت سرمامان ودرقاب دستانمان گرفته بودیم وای که چقدرعاشق این عکس بودم
صدای قاروقورشکمم باعث شدسریع برم سراغ یخچال تادرب یخچال وبازکردم احساس کردم به شهرفرنگ سفرکردم کلی دسروژله های رنگی که همیشه مهمون یخچالمون بودن مادرهنرمندداشتن هم این مزایاروداشت مامان عضوهیات مدیره سفره ارایی زنان ایرانی بودباباام که تاجرفرش هاناام که تاریخ شناس بودمنم ماشین حساب خانواده
به به چی گفتم ژله زردرنگ که حسابی دلموبرده بودازیخچال بیرون کشیدم ویک قاشق ازش تودهنم گذاشتم وحسابی ورزش دادم وای که چه حس متفاوتی بود

******************************
بابریدن سرگوسفندطفل معصوم همگی صلوات فرستادن الهم الصل علی محمدوال محمدوعجل فرجهم
روبه بابا گفتم:بخدااحتیاج نبودسراین طفل معصوم وببرید میبینیدکه من خوبم ازهمه شمابهترم
عزیزکه که داشت به عموعباس کمک میکردگفت:الحمدالله چون خداروشکرحالت خوبه بایدقربونی کنیم مادر
بابا:منکه تودنیادوتابیشتردخترندارم دخترهم که نفس باباشه
صدای خنده همه بلندشد،زن عموومامان مشغول پاک کردن سبزی بودن وباباوعموهم مشغول تمیزکردن گوسفند
به لب حوض کوچک وسط حیاط رفتم مشتی به اب زدم  به گل وگلدون های دورحوض اب ریختم چقدرجای حاج بابای خدابیامرزم خالی بود۴سالی میشدکه رفته بودوعزیزتنهازندگی میکردمن وارزو همیشه با حاج بابا توحیاط بازی میکردیم یهودلم برای ارزوتنگ شدروبه زن عموپرسیدم:راستی زن عمو از ارزو چخبر؟دلم براش ی ذره شده
_قربونت برم عزیزم ارزوهم که مشغول زندگی ازوقتی رفتن شیراز بخاطرکارسعید روزی نیست که دلم براش تنگ نشه
مامان-خداروشکررفته سرزندگیش سروسامان گرفته
میدونستم مامان الان پای خواستگارمنووسط میکشه برای همین فلنگ وبستم رفتم سراغ هانا،ازپله های ایوان عزیزبالارفتم خونه عزیزیک صفای دیگه ای داشت صدای پچ پچ امیروهانابه گوش میرسید
یهوپریدم وسط حرفاشون:اعععععع خوب چشم منو دوردیدین چیشده پچ پچ میکنید؟امیر:اگه گفتی اگه گفتی
هاناچشم قره ای بهش رفت وزیرلب ی مسخره ای گفت
_هیچی هایرون جان توبرومنم الان میام
_نوچ نمیشه
امیریدونه خیارازسبدمیوه برداشت همینجورکه میرفت روبه حیاط گفت:فکرکنم ی خبرایی باشه ساده نشی زودباورکنی
هاناسریع یدونه سیب برداشت وپرت کردبه سمت امیر اونم که جاخالی دادخوردتوسرمن بدبخت _اخ  سرم وشکستی
_من برم تامنونکشته
_امیررررررررررر
بایک دست سرموگرفته بودم وهی الکی اب وتابش وزیادمیکردم هانا درست مثل ظاهرظریفش دل نازکی داشت سریع اومدبقلم کرد:ببخشید دستم بشکنه الهی چیزی که نشد
_دیگه میخواستی چی بشه منوکه غریبه میدونی سرموام زدی شکستی
-تقصیرامیرشد ببخشید

_نوچ اگه میخوای ببخشمت بگوبهم ماجراچیه چراتامن اومدم حرف وقطع کردی توکه ازاین اخلاقانداشتی

مشتی روانه بازوم کرد_باشه فضول خانم بهت میگم ولی بایدقول بدی به کسی نگی

_باشههههه توبگو اگه موضوع امنیتی بودیکاریش کنم نکنه شلوارامیردوتاشده؟

_چی میگی هایرون همینجوری برای خودت ماجراچیزدیگه است

_اهاحالافهمیدم چیشدبقلش کردم تندتندحرف زدم تودلت نازکه به قول مامان تومثل من سنگ دل نیستی لابد دلت به حال ببعی سوخته ای خواهرفدای دل مهربونت 

_میون حرفم اومد وبریده بریده گفت فکرکنم قراره خاله شی

باورم نمیشد توپوست خودم نمی گنجیدم

_ازبقلش خودموبیرون کشیدم ازشونه هاش گرفتم چی گفتی؟!!!!یباردیگه بگوووووو

سرش پایین انداخت لپ هاش سرخ شده بوددرست مثل سیب قرمز

_گفتم میخوای خاله شی 

محکم بقلش کردم :وااااااااااااااااای قربونت برم قربونش برم جیغغغغغغغغغغغغغ ازسرذوق کشیدم به التماس های هانا که مدام میگفت توروخدایواش تر الان همه میفهمن توجهی نکردم انقدرجیغ کشیدم بالاپایین پریدم همگی هجوم اوردن توخونه

مامان همراه عزیزجون سراسیمه واردخونه شد:چیشده هایرون چراجیغ میکشی

عزیزازروی قلبش گرفته بودوحسابی ترسیده بود همه باتعجب نگاه میکردن من همچنان بالاپایین میپریدم

عموعباس:هیچی نیست الکی نگرون شدیم هایرون بچه ام یادبچگیش افتاده 

مامان که باچشماش منومیخورد

هانابانگاهش التماسم میکردچیزی نگم امیرهم که ازدیدن این صحنه لذت میبرد قش قش میخندید

هانابه میان اومد:_هیچی نیست یکم یاددوران بچگی افتادیم تابه هایرون گفتم 

سریع حرفشوقطع کردم___میخواددروغ بگههههههههههه ولی شماحقتونه بدونیدبااین حرفم بقیه کنجکاوترشدن

زن عمو:چیشده هاناجان هایرون چی میگه

بابا:سرکارمون که نزاشتی عسل بابا

چشماموبستم انگاری میخواستم ازبزرگترین دستاوردجهانی رونمایی کنم

هانااااااا حامله است دارم خااااااله میشم

اخیش گفتم وراحت شدم

هانامثل کره اب شده بودهمگی ازخوشحالی روی هانارومیبوسیدن عموعباس وبابا که انگاردنیامال اونابود مامان وزن عمواشک شوق میریختن عزیزدستاشوبردبالاهی خداروشکرمیکرد

امیر:بابایکی ام منوتحویل بگیره منم باباشم

بااین حرف همه ازخنده منفجرشدن حتی هانا

بابا:به یمن سه خبرخوش فرداشب همگی مهمان خونه ماهستید به اردلان ایناام میگم بیان

اردلان شریک بابابود وقتی یاداون زن افاده ایش میفتم میخوادبخوره توذوقم ولی چی کنم که خوشحالی من بااین چیزاخراب نمیشه

سریع گفتم باباجونم چه خبرایی؟

_یکیش سلامتی قندعسل بابابعدتصادف

عزیزجون_الهی شکر

_خب خب دومی چی؟

دستی دورشانه هاناانداخت:نوه عزیزترازجونم که توراهه

عزیزجون:الهی شکرمادرخیلی شکر

____اوووووووووووووووووه سومی چی؟

_قرارشد شعبه سوم لوازم خانگی وفرش هم بااردلان تواصفهان بزنیم 

عزیزاشک ازچشمانش جاری شد

عموعباس کنارش رفت:عزیزبازکه پیازپوست کندی؟این همه خبرخوش چرااشک میریزی دورت بگردم

عزیزجون:جای حاج علی خیلی خالیه یاداون افتادم مادر

همگی باهم گفتیم خدارحمتش کنه

شب به یادماندنی شدامیروهانا مشغول پخش کردن گوشت قربانی شدن عزیزجون برای شام ابگوشت خوشمزه ای گذاشت همگی دورهم توایوان کنارهم شام خوردیم یکم که نه خیلی حالم خوب شدمامان وزن عموهنوزهیچی نشده مثل پروانه دورهانامیچرخیدن روبه هانا گفتم:دیدی همش میگفتی نگو ااااا بفرما چقدربهت خوش میگذره

مامان:خداکنه قسمت توام بشه عزیزدلم

همینجوری که داشتم میوه میخوردم پریدتوگلوم حسابی به سرفه افتادم عزیزطفلک سریع برام اب اورد

_بیاجون دلم یکم اب بخور

مامان:نمیدونم چراوقتی بحث خواستگارمیشه همین حال وروزمونه،الان سهراب پسرهمکارم خیلی اقاست پزشکی خونده هایرون ودیده پسندیده اسراردارن بیان خواستگاری ولی این ورپریده مخالفه

بابا:قندوعسل من خیلی خواستگارداره حالااین نشدیکی دیگه

مامان:مسعودجان چراانقدراین دخترولوس میکنی اینم الان جوونه بروروداره بایدبه فکراینده اش باشه روبه عزیزگفت بدمیگم عزیزجون؟

عزیزجون :ماشاالله مثل قرص ماه می مونه ولی اینکه سیمامیگه درسته ،الان چندوقتیه که خانم رستمی خواهرشهیدرستمی میادبرای هایرون منم گفتم هرچی مسعودوسیمابگن

 ازاین بحث خسته شدم میخواستم منفجربشم

زن عموبه میان اومد:رسم دنیاتابوده همین بوده

عموعباس که حال منودیدمیخواست بحث وعوض کنه برای همین گفت:حالاوقت برای این حرفازیاده فوقش میندازیمش تودبه ترشی برای خودمون می مونه

امیرکه میخواست ازبحث جانمونه سریع گفت:چه ترشی بشه اون ترشی معلوم نیست تندبشه یاترش

هانایهوحالش خراب شد ازدهنش گرفت که جلوعق زدن بگیره سریع دویدتوحیاط امیرومامان ایناام به دنبالشون 

بله دیگه حاملگی این بحث هاروام داره تودلم گفتم ای قربون لوبیای سحرامیزخاله بشم که ازالان هوای منوداره وبحث عوض کرد

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

شب قرارشدپیش عزیزبمونم موندن خونه عزیزصفای دیگری داشت مخصوصاصبح هاکه افتاب ازشیشه های رنگی ایوان تابیده میشددرست مثل رنگین کمان

 مشغول گذاشتن استوری ازخاله شدن این ماجراهابودم که تبریک وپیام های بنفشه ومریم بقیه اقوام شروع شدحتم داشتم هانا ومامان فردا سرمو بیخ تابیخ میبریدن سرموازگوشی بالااوردم چشم چرخوندم عزیزو ندیدم به دنبال عزیزبه حیاط رفتم 

_عزیزجون کجایی؟

_اینجام مادر

صدااززیرزمین بودازپله هاپایین رفتم چقدراین زیرزمین قدیمی وپنجره های گنبدی ابی اش برام خاطره انگیزبود

عزیزکنارصندوقچه نشسته بوداگه اشتباه نکنم گریه میکردبه سمتش رفتم وبقلش کردم صورت گردوتپلش باعینک استکانی وچارقدسفیدش منوهمیشه یادمهربانی هایش می انداخت

_الهی دورت بگردم عزیزگریه کردی؟توکه میدونی طاقت ریختن اشکات وندارم

کنارش روی تخت چوبی فرسوده نشستم

_خدانکنه عزیزمن یادحاج بابات افتادم امشب جاش خیلی خالی بود

_جای حاج باباهمیشه توقلبمونه ولی اگه توغصه بخوری اونم ناراحت میشه

گوشه چشمش وباگوشه روسری اش پاک کردودردصندوقچه قدیمی روبازکرد

_همیشه دلتنگیمو بایادگاری هاش میگذرونم ازمیان صندوقچه پرچم بزرگ مشکی بیرون کشیدکه بانخ قرمز دوخته شده بوداسلام علیک یااباعبدالله

بوسه ای به پرچم زددندون های صدفی سفیدش به قاب خنده کشیده شدانگاری سفرکردبه گذشته ای پرازخاطرات

آهی از سر سینه کشید و شروع کرد به تعریف کردن پنجاه سال پیش من تو یک آبادی با پدر و مادر و برادرم اسدالله زندگی می کردم تنها دختر خان اون ده من بودم پدرم میرزا علی خوان اون آبادی بود ولی یک خوان درست و حسابی که همیشه اهل عدالت بود و برعکس همه مردای قدیم که فقط پسر دوست داشتن همیشه می گفت که منو بیشتر دوست داره هوای منو همیشه داشت به جای من اسدالله رو به کار می گرفت این باعث شده بود که اسدالله با من سر لج بیفته اون موقع ازدواج کردن فقط به انتخاب پدر خانواده بود هیچکس حق انتخاب نداشت ولی خدا بیامرز بابا میرزا به من می گفت هرکی و خودت بخوای همونو به غلامی قبول می کنم با این حرفا همیشه لبهای من سرخ و گل انداخته می شد و مامانم به قربون صدقهم می رفت خدا رحمت کنه مادرم حباب خاتون و اسدالله خیلی دوست داشت و همیشه براش اسفند دود می کرد خاستگارهای زیادی از همون ده برام می آمد ولی بعضی ها رو که من نمی شناختم بابا جواب می کرد و گاهی هم من از کسی خوشم نمی آمد و می گفتم نه با هر بار نهگفتن من ااسدالله کج خلقی می کرد ولی بابا میرزا سر کیف می شد خلاصه تا ماه محرم رسید تو تاریکی های شب تعزیه های پنهونی به راه می افتاد که بابا خان من برعکس خان های دیگه برای ایام محرم و تعزیه احتراماتی قائل بود برای همین مردم ده ما باباخان رو خیلی قبول داشتن یه شب که به صورت پنهانی به تعزیه رفتیم اونجا اولین بار بود که آقا علی احمد خدابیامرز ودیدم

آهی از سر سینه کشید و شروع کرد به تعریف کردن پنجاه سال پیش من تو یک آبادی با پدر و مادر و برادرم اسدالله زندگی می کردم تنها دختر خان اون ده من بودم پدرم میرزا علی خوان اون آبادی بود ولی یک خوان درست و حسابی که همیشه اهل عدالت بود و برعکس همه مردای قدیم که فقط پسر دوست داشتن همیشه می گفت که منو بیشتر دوست داره هوای منو همیشه داشت به جای من اسدالله رو به کار می گرفت این باعث شده بود که اسدالله با من سر لج بیفته اون موقع ازدواج کردن فقط به انتخاب پدر خانواده بود هیچکس حق انتخاب نداشت ولی خدا بیامرز بابا میرزا به من می گفت هرکی و خودت بخوای همونو به غلامی قبول می کنم با این حرفا همیشه لبهای من سرخ و گل انداخته می شد و مامانم به قربون صدقهم می رفت خدا رحمت کنه مادرم حباب خاتون و اسدالله خیلی دوست داشت و همیشه براش اسفند دود می کرد خاستگارهای زیادی از همون ده برام می آمد ولی بعضی ها رو که من نمی شناختم بابا جواب می کرد و گاهی هم من از کسی خوشم نمی آمد و می گفتم نه با هر بار نهگفتن من ااسدالله کج خلقی می کرد ولی بابا میرزا سر کیف می شد خلاصه تا ماه محرم رسید تو تاریکی های شب تعزیه های پنهونی به راه می افتاد که بابا خان من برعکس خان های دیگه برای ایام محرم و تعزیه احتراماتی قائل بود برای همین مردم ده ما باباخان رو خیلی قبول داشتن یه شب که به صورت پنهانی به تعزیه رفتیم اونجا اولین بار بود که آقا علی احمد خدابیامرز ودیدم

که نقش یارهای اباعبداالله را بازی می کرد همونجا تو دلم گفتم عجب مرد معتمد و شیردلی که آشکارا تو اون شرایط تعزیه میخواند و اجرا می کرد و از هیچ کس نمی ترسید آخه اون زمان بودن از خدا بی خبرهایی که نمیذاشتن مردم عزاداری کنند ایام محرم و سفر تموم شد که شنیدم از ده بالا یه خواستگاری برام اومده می گفتن مادر احمد آقا مهری خانوم خودش منو دیده و خودش هم پسندیده و از دار دنیا فقط همین یه پسر رو داره شوهرش هم قبلا خارکن بوده و یه روز تو صحراکاری فوت کرده برعکس هر زمان دیگه اسدالله مخالف بود هی مدام زیر گوش خان می گفت این وصلت به صلاح نیست از فردا تو آبادی چون میفته که دختر خان رفته به پسر خارکشی، بابا هم حسابی تردید داشت من هم چون نمی شناختم حرفی نزدم عزیز جون دوباره آه بلندی کشید و گفت سرتو به درد نیارم مادر خلاصه یه روز که از مطبخ بیرون می آمدم دیدم همون پسری که اون شب تو تعزیه اجرا می کرد از اتاق خان بابا بیرون آمد اتفاقی به هم برخورد کردیم حیرت کرده بودم اصلا فکرشو نمی کردم این خواستگار همون پسر شیردل باشه

اولین بار مرا رو پله ها دید نگاه سرسری به من انداخت و سلام کرد و خیلی زود پله ها را به سمت حیات بزرگ باقی پایین رفت همان جا بود که لبخند رضایت به لبم نشست غافل از این که بابا خان از روی ایوان داشت نگاهم می کرد با سرفه های خان بابا به خودم آمدم تا به ایوان رسیدم از خجالت سرتاسر عرق شده بودم راضی بودم زمین دهن باز کنه برم داخل زمین، سرمو پایین انداختم که خانم دستی به سبیل هایش کشید و گفت مثل این که بدت نیامده پدر سوخته همونجا سریع پا به فرار گذاشتم و تا مدت ها از سر خجالت پای سفره نرفتم تا این که بابا هم ازحاج علی احمد خوشش آمده بود و موافقت رو اعلام کرده بود با گفته های عزیز حسابی دگرگون شده بودم 

عزیز دوباره اشاره ای به پرچم کردو آهی از سر سینه کشید و بوسه ای به پرچم زد و گفت خیلی با ارزشه برام قربون آقا امام حسین ع برم کافیه یه بار آدم صداش بزنه از ته دل اون وقته که گره از کار آدم باز میشه نگاه اجمالی به پرچم انداختم نسبت بهش احساس خاصی نداشتم ولی همیشه شاهد این بودم که عزیز تو مشکلات اسم امام حسین رو صدا می زد

ویرایش شده دیروز در 08:53 توسط bahare

[bahare 13]

#پارت هفتم#

باقلمویکم ازرنگ روغن داخل پالت رنگ برداشتم زیرچشمی نگاهی به مریم انداختم حسابی غرق اخرین اثرش بود

_مریم

_هوم

_هوم چیه وقتی صداات میکنم نگام کن

تانگاهم کردباقلموروی دماغش ورنگی کردم وشروع کردم خندیدن

_هیییی چیکارکردی

تاقلموشوداخل رنگ برددونستم توفکرش چی میگذره ازروصندلی بلندشدم حالااون بدو من بدو انقدرسروصداکردیم که صدای خانم شمس مدیراموزشگاه بلندشد شانس اوردیم بقیه بچه هارفته بودن روز اخرکلاسمون بوداین سه ماه چقدرزودگذشت قراربودامروزتموم بوم های کارشده خودمون وازداخل کارگاه تحویل بگیریم وای که چقدرذوق داشتم وقتی فکرشومیکردم قراره کلی تابلوازهنرنمایی های خودم به خونه ببرم حسابی رنگی شده بودیم پیش بندم وکلاهمودراوردم وروی میزکاری که بایدازش خداحافظی میکردم گذاشتم یادروزاول ثبت ناممون افتادم بنفشه که مدام غرمیزد ازاولم مشخص بوداین کاره نیست توهمون سه روزاول مثل یک بچه گربه همه جاروبهم ریخت ورفت وای که چقدربهش خندیدیم عوضش توباشگاه وحرکات رزمی حرف نداشت

باتقه ای که خانم شمس به درکارگاه زدبه خودم اومدم

شمس:فقط شمادوتاکاراموزموندین سریع وسایلتونوجمع کنیدبیایددفتر

مریم_باشه چشم

ازخیال بیرون اومدم ومشغول جمع کردن وسایلام شدم تموم قلموهاورنگ روغنی واتودداخل کیف مخصوص ابزارگذاشتم محیط اموزشگاه خیلی دوست داشتم ازطرفی خوش حال بودم که به یکی ازاهدافم رسیدم ازطرفی هم دلم برای اتاق کارم تنگ میشد

همراه مریم وارددفترشدیم خانم شمس مدیرسختگیری بوددوتاکارتابل روی میزگزاشت همراه دوپاکت ویک دفترکه پربودازامضاونوشته بقیه هنرجوها

شمس:امیدوارم تجربه هنری شمادراین اموزشگاه یک اتفاق خوب درزندگی پیش روباشه روی برگه دفترباانگشت چندضربه زد:اینجاهردوبنویسیدکه وسایل شخصی تحویل گرفته شدوهنرجوازاین تاریخ به بعدهیچ ادعایی دراین زمینه نمی تواندداشته باشد همراه امضای شخصی خودتون

بعداینکه به خواست خانم شمس نوشتیم وامضاکردیم کلیدکمدواتاق کارمون تحویل دادیم همزمان دوتاپاکت وبه دستمون داد:این هم مدارک فنی حرفه ای شما

_مریم:خیلی ممنون لطف کردید

_ممنونم خانم شمس این مدت خیلی بهتون زحمت دادیم اشنایی باشماواموزشگاه شمابهترین تجربه هنری من بود

شمس:خواهش میکنم امیدوارم همیشه موفق باشید

بعدازخداحافظی ازشمس بیرون اومدن ازدفترکلی تابلو وسه پایه بودکه انتظارمون میکشید

____پوفی کشیدم وروبه مریم پرسیدم:حالاایناروچجوری ببریم خونه

_نگران نباش الان حلش میکنم فقط یچیزی تایادم نرفته

منتظرانه نگاهش کردم_جانم

یک بوم نقاشی که روزنامه پیچی شده بودتودستش بودوبه سمت من گرفت

_این هدیه من به توهایرون 

تابلوروازدستش گرفتم:وای ممنونم ازت پس بگو چراتامیامدم نگاهش کنم نمیزاشتی سریع روزنامه هاروازبوم جداکردم بادیدن نقاشی مریم حیرت کردم اشک توچشمانم حلقه بست شایداین زیباترین نقاشی بودکه میتونست خوشحالم کنه عکس صورت من روبه زیبایی کشیده بودحتی زیباترازخودم

_وای توهنرمندی مریم بهت افتخارمیکنم حسابی بقلش کردم چقدربرایم عزیزودوست داشتنی بود

_پس بزارمن هم یک یادگاری ازکارام وبهت بدم

ازمیان تابلوهام نقاشی یک منظره خیالی که هردوکاملش کردیم وانتخاب کردم وبه سمتش گرفتم:میدونستم اینوخیلی دوست داری این گوشه ای ازذهن من وتو که به این شکل تکمیل شده دلم میخواداینوبزنی بالای تخت خوابت وهمیشه به یادم باشی

مریم:وایخیلییییییی میخوامت توخیلی ماهی هایرون ولی یک قول دیگه ام بهم بده

زیرچشمی نگاهش کردم:دیگه داری پررومیشیاااااااااا ولی توجون بخواه

_بدجنس نشو خودت بهم قول دادی که سنتورهم یادم میدی نگویادت رفته که دلخورمیشم

دستمودورگردنش انداختم:خب مریم جان معلومه حسابی ازدوست هنرمندی مثل من خیلی چیزامیخوای یادبگیری باشه قبول ولی یک شرط داره

خنده خرکی کردوگفت چه شرطی؟

_اینکه بدون اجازه من شوهررررنمیکنی فهمیدی؟

سریع برگشت بقلم کرد قبووووووووله

&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&

با صدای نیلی دوباره به خودم اومدم و از احساس درونم دست کشیدم

_ ماشاالله هایرون جان خیلی بزرگ شده وقتی دیدمش نشناختم خانمی شده برای خودش

 به نیم رخ نیلی نگاهی انداختم دماغ سرکشیده و عملی ک صدایش را تو دماغی تر کرده بود،لبخند ملیحی به اجبار زدم که مامان گفت :ولی هنوزم بازیگوش و سر به هواست نیلی پاشو از زیر دامن کوتاه آبی رنگ بر روی هم انداخت

_ اینکه خیلی خوبه دختر باید شیطنت داشته باشه تا خونه رنگ لاب بگیره برعکس این فرزاد ازوقتی ازسوعدبرگشته حسابی مشغول معاملات بورسی وگوشی موبایل گاهی اوقات احساس میکنم هنوز نیومده

تودلم گفتم بلکه بره برنگرده پسری چشم چرون، کت شلوارسفیدپوشیده انگارازراعیل جون منه

بدنم حسابی گر گرفته بودفرزدابانگاه های پی درپی بی پروایش معذب وکلافه ام کرده بودلیوان شربت وازرومیزبرداشتم تاقلوپ اخرسرکشیدم بلکه خنکم بشه لیوان وروعسلی گذاشتم هاناکه بقل دست من رومبل نشسته بودزیرلب پرسیدحالت خوبه؟چرادست پاچه ای؟

جوابی نداشتم که بدم برای همین ترجیح دادم سکوت کنم

نگاه ریزی به جمع انداختم تاکسی متوجهمان نباشدباباوامیرحسابی مشغول گفتگوبااردلان بودن ،فرزادسرش توگوشی بودولی دم به دقیقه نگاهش وروی من میاورد،مامان ونیلی ام که حسابی تعریف میکردن

عزیزهم بانگاه کردن به تلویزیون وشبکه های ماهواره ای سرخ وسفیدمیشد درست مثل لبو،

یهوچشمم به صفحه تلویزیون افتادتبلیغ سفیدکننده بدن بودیک خانومه بالباس زیرنامناسب مثبت۱۸مدام روصفحه رژه میرفت ناخوداگاه نگاهم سمت فرزادافتادمثل شغال بی پروامی خندیدوبی حیاهانه به من نگاه میکرد تودلم صدتافوش نثاربنفشه کردم ای خاک توسرت بااین چیزی که پیشنهاددادی برای من خر،ازبس گفتی کدوم سریال پخش میشه کدوم سریال دختره خواننده است بفرمااینم ازتبلیغ های کوفتیش کنترل وبرداشتم وشبکه روعوض کردم رازبقانشون میداد عکس یک گاووحشی روصفحه بودکه شاخ های بزرگی داشت لبخندپیروزی رولبم نشست نگاه معناداری به فرزادانداختم دلم خنک شد تودلم میگفتم داره این پسره پررو ونشون میده

هاناباانگشتان ظریفش ازدستانم گرفت و روبه جمع یک بااجازه ای گفت وهردوبه اشپزخانه رفتیم انگاری اونم متوجه حرکت من شده بودحسابی باهم خندیدیم

_میبینی چقدر پرروهه پسره چلغوز باچشمش ادمومیخوره

همینطوری که ازداخل یخچال دسرهاروبیرون میکشیدگفت:تقصیری نداره جایی که درس خونده این چیزا براشون عادیه البته حق هم داره هیچ جای دنیادختری به خوشگلی توندیده

_غلط کرده این قبل رفتنش هم همین بودناخوداگاه یادگذشته افتادم زمانی که فرزادهنوزازایران نرفته بوداونموقع ماتازه داشتیم باهم رفت امدمیکردیم هیچ وقت یادم نمیره به بهانه درس وسوال وکمک درسی بهم نزدیک شدحرکت دستاش روی دستام به بهانه کتاب گرفتن تمام بدنمویخ کرده بودهمین الانشم تامغزاستخوانم یخ کرد فکرکردن به دستان کثیف فرزادیاددستان سیاوش رادرذهنم تداعی کرد

هانا:کجایی هایرون الوووووو

_هیچی بابا همینجام راستی لوبیای سحرامیزخاله چطوره؟

_اونم خوبه ولی هنوزیادم نرفته چطوردهن لقی کردی

___خوب کردم خوب کردم من خالشم نمیتونم نسبت به این ماجرابی تفاوت باشم ک

مامان وارداشپزخانه شد:مهمانامنتظرن شمانشستیدتعریف کردن زودباشیدمیزوبچینید،

مامان:هاناجان چراعموعباس اینانیومدن من کلی تدارک دیده بودم

هاناکه همچنان ظرف هارواماده میکردگفت:زن عموخیلی معذرت خواهی کرداخه خاله امیرازتبریزاومدن دیگه مشغول اوناشد

به من که پشت میزنهارخوری نشسته بودم اشاره کرد توام پاشوکمک کن وسریع بیرون رفت

منم همراه هانامشغول چیدن میزشدم مامان حسابی سنگ تموم گذاشته بودچندجورغذاوسالادودسروژله که عقل ازسرمیبرددلم میخواست ازهمشون تست کنم قبل اینکه مهموناسرمیزبیان یک عکس ازمیز رنگارنگ گرفتم واستوری کردم زیرش نوشتم جای دوستان خالی

بنفشه سریع ریپ زدوجواب داد،کوووووفتت بشه الهی حناق بگیری 

بنفشه همیشه پای اینستالنگ انداخته بود براش ی استیکردلقکی فرستادم باتعارف مامان به مهمانابرای اومدن سرمیزشام گوشی وگذاشتم رومیزتلفن نزدیک به میزغذاخوری منتظربقیه شدم

بابا تامیزودیدشروع کردتعریف کردن

_به به دست شمادردنکنه سیماجان 

نیلی:واقعاکه هنرمنده ادم دلش نمیادایناروبخوره که

مامان:خواهش میکنم بفرماییداگه میل نکنیدناراحت میشم خونه خودتونه

عزیزکه داشت پشت میزمینشست گفت سیماازهمون اول هم باسلیقه بود

اردلان:شرمنده مون کردید

بابا:خواهش میکنم نفرمایید

امیرسعی داشت سریع مشغول خوردن غذابشه:منکه ازدیروز هیچی نخوردم به امیدامشب روبه مامان گفت:قربون زن عموی کدبانوم بشم من

فرزادصندلی کشیدبیرون که دقیقاروبه روی جایی بودکه من ایستاده بودم نمیخواستم مقابل چشمان دریده اش بشینم باباازاون سرمیزپرسید:چرانمیشینی عروسک بابا الان شام سردمیشه

من من کردم مونده بودم چی بگم برای همین گفتم میخوام امشب پیش هانابشینم البته اگه مشکلی نداشته باشه امیرکه داشت سالادمیکشید ازپشت میزبلندشدهمچنان ظرف به دست به سمتم اومد

-نه چه اشکالی اتفاقابه دادم رسیدی واگرنه هانانمیزاشت هیچی به من برسه میدونی که الان اشتهاش دوبرابرهم شده

هانا:امیررررررررر

همگی به حرف امیرخندیدن میدونستم کاردمیزدی خون فرزاددرنمیامدپسره پررو لبخندپیروزمندانه ای زدم وبه پیش هانانشستم وحسابی مشغول خوردن شدم

بعدشام صحبت ازمسافرت دوهفته ای بودبه اصفهان هم برای کارای شعبه بابا هم تفریحی بودبرای خانواده

باباروبه نیلی مامان پرسید:خب نظرشماهاچیه خانوماموافق هستید

مامان ونیلی بهم نگاه کردن

نیلی:منکه ازخدامه ازتنهایی ام درمیام همینکه این بچه بعدمدت هابرگشته اب وهوایی عوض میکنه

تودلم گفتم بچه کجابوداون یک گودزیلایی که خبرنداری شایدم داری خودتوبه بیخبری میزنی

بابااینبارازعزیزپرسید:نظرشماچیه مادرمن شماروهم میبریم حال وهواتون عوض بشه

مامان:عزیزکه باشه منم خیالم راحت تره

اردلان که میوه پوست میگرفت گفت؛عزیزخانم تاج سرهمه ماست بلاخره دورهم میریم ومیایم دوهفته که چیزی نیست

عزیزجون_شماهالطف داریدولی من نمیتونم بیام پاهام دردمیکنه ازطرفی هم جلوی دست پای شمارومیگیرم شماخودتون بریدخداهم پشت وپناهتون 

مامان:این چه حرفیه عزیزبدون شماصفانداره

_نه دخترم من نیام راحت ترم

باباکه روحرف عزیزحرف نمیزدگفت:شماهمه زندگی ماهستیدهرچه دستوربدیداطاعت امرمیشه

ازهمین حالااسترس مسافرت داشتم تحمل این پسره برای یک ساعت هم سخت بودچه برسه به دوهفتهههههههههه

[bahare 13]

#پارت هشتم#

 

اینبارباجدیت روبه مامان گفتم:مامان جان چرااسرارمیکنی من دوست ندارم بیام مگه من بچه ام که همش میخواین یچیزی وتحمیل کنید

_تحمیل چیه وقتی قراره همه باهم بریم میخوای تنهاکجابمونی هاناامیرم که دارندمیان این وسط توچراسازمخالف میزنی نمیدونم

ازروی مبل بلندشدم همینطوری که داشتم توضیح میدادم قدم هم میزدم:خیلی واضحه من ازاین نیلی وپسرش خوشم نمیادازبس که پرمدعاهستندکنارشون راحت نیستم

باباازحیاط داخل سالن شد:چخبره صداتون توحیاط میاد

مامان که باعصبانیت بلندشدوبه سمت اشپزخانه رفت

_من نمیدونم مسعودجان این تواینم دخترسر کشت میگه نمیاداصفهان

نگاهی به عمق چشمان متعجبش کردم_سلام بابایی امروزچه زوداومدین

انگاری حوصله نداشت کتش ودراوردونشست رومبل

_سلام عزیزم یکم زودتراومدم که برای فردااماده بشیم به کناردستش اشاره کردچرانمیشینی؟

نشستم

_چیزی شده هایرون.مامانت چراعصبانی بود!بازتوسربه سرش گذاشتی

باالتماس نگاهش کردم نه بخداباورکنیدمن حرف بی ربطی نزدم فقط دوست ندارم به این مسافرت بیام ولی مامان اسرارمیکنه که بایدبیای منم گفتم میخوام پیش عزیزبمونم فقط همین

_خب هایرون جان سیمامادرته حق داره نگرونت بشه حالاچرانمیخوای بیای؟

نمیدونستم چجوری بگم دلم نمیخواست بهش دروغ بگم دستی پدرانه به موهایم کشید:یادت نره دخترم قول دادیم همیشه درموردهمه چیزحرف بزنیم توکه یادت نرفته بابا

این باربامحبت نگاهش کردم:نه یادم نرفته حقیقتش پیش خانواده عمواردلان راحت نیستم فقط همین دوست دارم کنارعزیزبمونم

مامان ازاشپزخانه بیرون اومد:بمونی پیش عزیزکه چی بشه سربه سراون بیچاره بزاری؟که صبح تاشب من فکرم پیش توبمونه،اخه مسعودتویک حرفی بزن من هرچی میگم حرف خودشومیزنه

بابا_چه اشکالی داره سیماجان اگه موافق باشی اجازه بدی پیش عزیزبمونه اینطوری خیالمون ازعزیزهم راحته میدونی که عباس وخانمش هم قراره بیادکی به عزیزسربزنه

دیگه دخترمون بزرگ شده وقتی میگه راحت نیست لابدصلاح نمیبینه بیاد

خیلی خوشحال شدم بابام تموم دنیام بود سریع ازلپش بوس کردم ممنون بابا

مامان ناامیدبرگشت اشپزخانه بابابااشاره گفت برودنبالش نازش وبکش منم سریع پریدم تواشپزخانه همچنان که داشت کوکوسبزی سرخ میکردازپشت بقلش کردم وسرموچسبوندم به شونه هاش ارامش همه وجودموگرفت

_مامانی ازمن دلخورنباش باورکن اگه بیام اذیت میشم قول میدم دخترخوبی باشم وهرروزبهتون زنگ بزنم شرح وقایع کنم خوبه؟

مامان برگشت منوبه اغوش کشید:باورکن منم اگه حرفی میزنم بخاطرخودته فکرم همش پیش تومی مونه هنوزمادرنشدی بدونی چی میگم ازبقلش بیرون اومدم ویدونه ازکوکوهارو کش رفتم ویک گازازش گرفتم

_راستی مامان تواگه نباشی کی برام غذای خوشمزه درست کنه

مامان چپ چپ نگاهم کرد،خالت بکش بی عاطفه من چی میگم توچی میگی الحق که سنگ دلی هایرون

یهوزد زیرگریه وهق هق گریه کرد

باتعجب نگاهش کردم مامان کوکو برداشتم گریه کردی؟

پشت میزنشست منم کنارش نشستم منتظرانه نگاهش کردم دلم خیلی گرفت

_مامان غلط کردم خامی کردم اصلامیخوای تابیام اصفهان اگه بگی برواون سردنیامیرم فقط گریه نکن

چشماشوپاک کرد:یادشیماافتادم 

منظورش خاله شیما مادر ارمان بودکه هیچ وقت ندیده بودمش همیشه دنبال یک فرصت بودم درموردش بامامان حرف بزنم

_مامان خاله شیماچراازدنیارفت

مامان اهی ازسرسینه کشیدوشروع کردعقده دل بازکردن

خیلی بچه بودیم که بابامون مرد اون وقتابچه مدرسه ای بودیم سهیل ازمن وشیماکوچک تربوداصلامتوجه داغ بابانشدتااینکه چندسال بعداینکه من وشیماازدواج کردیم مامان سل گرفت ومرداونموقع هانا سه سال داشت ولی خاله شیما ارمان وبارداربودوقت به دنیااومدن بچه بودکه فهمیدمامان برای همیشه مرده انقدردردش گرفت بردنش بیمارستان فش

ارش خیلی بالابودبرای همین سرزارفت وارمان وبه یادگاری گذاشت منم یک پام پیش سهیل بودیک پام پیش ارمان ازپدرارمان خواستم یک مدت اونوبسپاره به من اینجوری منم راحت تربودم اون بنده خداام حالش خیلی بدبوداخه خاطرشیما وخیلی میخواست ازسهیل نگم که افسرده شده بودازخونه بیرون نمیامدیک مدت ماکنارش رفتیم ولی اوضاع هی بدترمیشدتااینکه تص

میم گرفت خونه روبفروشه وبرای همیشه بره فرانسه همونجاام ازدواج کردوبچه دارشدوماندگارشداوایل خیلی میرفتیم پیشش یااون میامدبهمون سرمیزدولی بعددیکه ماام نتونستیم بخاطرمشغله تورفت وامدباشیم

تااینکه ارمان همراه پدرش به المان رفت هردوسال یکباربه ایران میامدن ویکسال می ماندن ودوباره میرفتن انقدرمشغول حرف زدن شدیم بوی کوکوی سوخته خونه روبرداشت مامان ازجاپریدولی من همچنان توفکربودم

دلم بخاطرمامان سوخت همیشه میدیدم موقع تماس تصویری بادایی چقدرگریه میکنه همیشه دلتنگ دایی بود،ولی چه میشه کرددست تقدیراینطوری رقم خورده بود

یادارمان افتادم اون برای من مثل یک برادربودتوخونه مابزرگ شده بود ولی غافل ازاینکه اون همیشه باخیال ازدواج بامن سرمیکرده یادروزی افتادم که ازم درخواست کردهمراهش برم اول متوجه حرفاش نمیشدم ولی بعدکه فهمیدم ماجراچیه حسابی بهم ریختم وقت هایی که مثل برادربهش نگاه میکردم یاباهاش بازی میکردم اون نگاهش به من چیزدیگه ای بوده وقتی بهش گفتم ازخودم متنفرم بابت این ماجراکه شایدمن هم بابت احساسش اشتباه کردم واونوبه اشتباه انداختم اونم وسایلاشوازاتاق هاناجمع کردورفت البته کسی ازاین ماجراچیزی ندونست به همه گفت بخاطرادامه تحصیل میره ولی حتمابرمیگرده، ازاون اتفاق سه سال میگذره همچنان توفکربودم که باصدای مامان به خودم اومدم

_اگه میبینی چیزی میگم خیروصلاحتومیخوام من جزتووهاناکسی وندارم اگه میخوای بمونی بمون ولی قول بده مراقب خودت باشی

بابا ازپشت سریهومیان حرفمون پرید

_دست شمادردنکنه سیماخانم فقط هاناوهایرون ودارید؟پس من به حساب نیامدم

دوباره خنده مهمون لبامون شد

ویرایش شده دیروز در 15:37 توسط bahare

[bahare 13]

در ۱۴۰۵/۵/۴ در 12:05، bahare گفته است:

 

 

ویرایش شده 9 ساعت قبل توسط bahare

[bahare 13]

#پارت نهم#

دوروزازرفتن بابااینابه اصفهان میگذشت منم خونه عزیزاومده بودم خونه عزیزحال وهوای دیگری داشت بایاداوری قیافه فرزاد دلم خنک شدتوحیاط خونه که منتظربودن باباایناوسایلاشون داخل صندق عقب بزارندفهمیدمن قرارنیست همراهشون برم انگاری که عقرب نیشش زده بودوقتی برای بنفشه تعریف کردم حسابی کیف کرداونم کم وبیش به شخصیت مزخرف گودزیلااشنابود

قراربودمریم وبنفشه برای شام بیان پیش ما برای همین کله سحرباعزیزرفتیم بازارهفتگی وکلی خریدکردیم اومدنی انقدر به جون عزیزقرزدم که اخرسرگفت_وای چقدرکم طاقتی دختر تومگه تابه حال خریدنرفتی

بابقض توچشمم معصومانه گفتم نه همه این کارای سخت به عهده مامانه

عزیزسری تکون دادوخندید:ازدست شمانازپرورده های امروزی

*********************

کارت وازداخل جیب تونیک زرشکی ام بیرون کشیدم وبه سمت بنفشه گرفتم

_این بهتره پیش توباشه 

همونجوری که روتخت چوبی حیاط عزیزلم داده بودباتعجب کارت وگرفت ونگاه کرد

_این که کارت ماشین اون پسره است

انگشتمورولبام گذاشتم:هیس اروم ترعزیزممکنه بشنوه

بنفشه کارت وروتخت جلوی خودم گذاشت:پیش خودت بمونه منکه احتیاجی بهش ندارم بابای تولطف کردخسارت باباموداددیگه این برای چیمه

مریم _خب ببریدبهش پس بدین فقط به دردخودش میخوره

بنفشه_عقل کل ادرسشوکه نداریم به خونه عمه من پس بدیم

مریم ادای بنفشه رودراورد:خودم میدونم منظورم اینه یابندازیم صندوق پستی یابدیم دفترالکترونیکی براش بفرستن بلاخره هرگوری باشه پیداش میکنم

مریم:اووووووه کی میره این همه راهووو گوشیشواز کیفش بیرون کشید:مگه مانوکرشیم بااون همه بدبختی که درست کردبزارببینم چیزی تواینستاازش پیدامیکنم بلاخره ردی نشونی اسمش چی بودهایرون

_سیاوش رادمنش

همینطوری که داشت تایپ میکردعزیزباسینی چای به کنارمون میامد سریع کارت وبرداشتم وداخل جیبم گذاشتم به بچه هااشاره کردم که درموردش حرفی نزنن ازروتخت به پایین رفتم وسریع سینی وازعزیزگرفتم

_صدام میکردی میامدم چرازحمت کشیدی عزیزجونم

نه مادرچه زحمتی گفتم بیام یکم پیش دوستات بشینم اخه زشته پیش مهمون نیومد

_بنفشه_نووووکرتم عزیز دستورمیدادی خودمون میامدیم

عزیزکنارمون نشست سینی چای رووسطگذاشتم

 عزیز:خیلی خوش اومدین

به مریم که ازسال هاپیش میشناختش نگاه کرد: خوبی دخترم خدامادربزرگت عفت خانم ورحمت کنه زن خیلی خوبی بود

مریم_خیلی ممنون خدارفتگان شماروهم بیامرزه

بنفشه:عزیزمگه شمامادربزرگشومیشناختی؟

عزیزپوفی ازسرسینه کشید_اره دخترجان ماام جوون بودیم وبروبیایی داشتیم درثانی هم محله ای بودیم

صدای زنگ بلبلی حیاط به صدادرومدبلندشدم برم دروبازکنم عزیزگفت:بشین هایرون جان بامن کاردارم پاک یادم رفته بود سوری خانمه همسایه روبه روقراربودباهم بریم تاجایی وبرگردیم ازروتخت بلندشدچادرمشکی گلدارش وازروی طناب برداشت نگاهی بهم انداخت شایدبعدش برم مسجدنگران نشید

باشه عزیزجون تاشمابیایدماام شام واماده میکنیم

بارفتن عزیزسروصدای هرسه مون بلندشدچقدرتوحیاط دورحوض چرخیدیم وهمدیگه روخیس خالی کردیم

قرارشدبرای شام ماکارونی درست کنیم غذای موردعلاقه ماسه کله پوک

سالادشیرازی وبه بنفشه سپردیم که تواین یدونه مهارت داشت منم مسعول سرخ کردن موادوماکارونی وتهدیگ باقی ماجرابه عهده مریم

بنفشه_صبرکنیدیک اهنگ مشتی ام بزارم براتون اااااا بیا 

حامدپهلااااااااااااانهههههههه

#######################

وای که چه شامی شدشام امشب

مریم:من یک فکری دارم هرسه عکس سفره روبه یادگاری استوری کنیم نظرتون چیه

من:موافقم

بنفشه____منم موافقم ولی این ازاولم نظرخودم بودحالاپررونشیا

هرسه باهم عکس گرفتیم واستوری گذاشتیم وای که چه عکسی شد

به عزیزهم حسابی خوش گذشته بودخیلی وقت بودسه تادخترشیطون کنارش نبودن عزیزدلش نمیخواست به من سخت بگذره برای همین باخانواده بنفشه ومریم صحبت کرداجازه گرفت که شب پیش مابمونن که باعث شدهرسه مون جیغ بکشیم سروصداکنیم

کنارهم توجادرازکشیدیم صدای خروپف عزیزخونه روبرداشته بودبنفشه هی زیرپتوازخنده ریسه میرفت باپامحکم زدبه پهلوشوگفتم:درد

بنفشه ازسردر اهی کشید_اااااااااه 

مریم:خخخخخخ فکرکنم تموم کرد

بنفشه سریع پتوروازسرش کشیدوباچشمان وزق کرده نگاه مریم که سمت چپ من درازکشیده بود کرد:نخیرم تموم نکردم تاتودلت خنک بشه کوفت

ازگوچه چشم نگاهش کردم بسه دیگه بنفشه به نورماه که ازمیان پنجره ایوان به صورتم تابیده شده بودنگاه کردم

_نگاه کنیدبه نورتابیده شده ماه چقدرکه ارامش بخشه

توحس وحال خودم بودم 

بنفشه_هایرون راستی میخواستم یچیزی بگم

همونطورکه به ماه خیره شدم گفتم _هوم

_اتوسا رو یادت میادهم باشگاهی من 

زیرلب گفتم اتوسا،خب خب اره یادمه همون که توتمرینات زده بودخون بالااوردی

مریم:خخخخخخ چنان خندیدکه عزیزازخواب پرید

بنفشه:زهرمار دلت خنک شد

توجام نشستم وروبه عزیزکه روتخت خواب گوشه اتاق خوابیده بودنگاه کردم دوباره گرفت خوابیدروبع بچه هاچشمام وتیزکردم هیس یکم ارومتر

به بنفشه گفتم خب اتوساچی؟

_دعوتم کرده تولدبرای پنجشنبه شب میای باهم بریم؟

_دیوونه تورودعوت کرده اونوقت من کجابیام

_گفته میتونم دوستاموببرم که غریبی نکنم مریمم میتونه بیاد

مریم:منکه عمراااااا بیام وقتی نمیشناسم کجابیام

_راست میگه بنفشه خوب نیست ادم جایی که نمیشناسه مهمونی بره اونم تولدکه مهمونی خانوادگی شایداوناام معذب باشن بنظرم توام نری بهتره فوقش کادوشوبهش میرسونی دیگه

بنفشه:نمیشه که طرف احترام گذاشته دعوتمون کرده حالااگه نرم فکرمیکنه بهش دهن کجی کردم

شونه ای بالاانداختم:خودت میدونی

بنفشه:توام بایدباهام بیای حالایباربهت روزدیم ببین چجوری رومون ومیگیری

_حالابگیربخواب که خوابم گرفت

شب بخیر

شب بخیر

شب بخیر

[bahare 13]

###پارت دهم###پارت ویژه

روزمهمونی فرارسید

بااسرارهای بنفشه مجبورشدم قبول کنم همراهش به تولداتوسابرم به عزیزهم ماجراروگفتیم باهزارویک تردیدوشک قبول کرد

بعداینکه یک ساعت بامامان وهاناتلفنی صحبت کردم به خونه رفتم تاحاظربشم ویک سری ام به خونه بزنم

اول ازهمه یک دوش حسابی گرفتم خودموحوله پیچ کردم وجلوی ایینه کنسول نشستم سشواری به موهایم گرفتم ودوم اسبی ازبالابستم زیاداهل ارایش غلیظ نبودم خط چشم مشکی دورتادورچشمانم کشیدم که چشمانم راکشیده ترنشان میدادیک رژ لب کالباسی تیره به لبام زدم ویکمم رژگونه به گونه هام زدم بنظرم کافی بودازروصندلی بلندشدم به سمت کمدلباسم رفتم دنبال یک لباس مناسب میگشتم که گوشی موبایلم دوباره به صدادرومدحتم داشتم بنفشه بودبابی حوصلگی جواب دادم _بله بنفشه

_حاظرشدی داره دیرمیشه

_اره بابا دارم دنبال لباس میگردم البته اگه بزاری

_اومدم گل فروشی باهزارالتماس ماشین بیژن وگرفتم یک ربع دیگه دم درررررتونم

گوشی وقطع کردمنم سریع ازمیان لباس هایم یک پیراهن مشکی بلندوپوشیده انتخاب کردم که فقط یک کمربندطلایی ظریف دورکمرش داشت ازمیان شال هایم شال طوری ساده مشکی انتخاب کردم وروی سرم انداختم صندل های مشکی پاشنه سه سانتی به پام کردم ونگاهی توایینه به خودم انداختم همه چیزساده ومعقول بودبرق نگاهم ازسررضایت میدرخشیدکیف دستی مشکی که باباازکیش برام خریده بودازکشوبیرون اوردم کولموروی تخت خالی کردم ازمیان خرت وپرت های داخلش یک برق لب ویک ریمل برداشتم اخرسرنگاهم به کارت ماشین افتادنمیدونم چراولی کارت وهم داخل کیف دستی گذاشتم که دوباره صدای زنگ گوشی بلندشدداشتم دیوونه میشدم جواب دادم

_بلههههههههههه

بنفشه_ بیاپایین دم درم الان هواتاریک میشه

_اومدم

گوشی ورومیزگذاشتم وازادکلن مخصوص شب های پاریس که دایی برام فرستاده بودبه خودم زدم کیفموبرداشتم وهول هولکی ازپله هاپایین رفتم بنفشه بازانتیاجلودرمنتظرم بوددرماشین وبازکردم نشستم تاخواستم دروببندم یادم افتادگوشیموجاگذاشتم

_ای وای گوشیموجاگذاشتم من یک دقیقه برم ....

ماشین باسرعت ۲۰۰تاازجاکنده شدهیچ اجازه ندادادامه حرفموبزنم درومحکم بسته

_چته بابا اروم حالت تهوع گرفتم

_امشب وبی خیال گوشی موشی بخدادیره اون سره شهره بایدزودی بریم وبرگردیم

_خدابگم چیکارت کنه انقدرهولم کردی یادم رفت کادوبیارم

_بیخیال همین که افتخارمیدی میای ازسرشونم زیادیه بعدشم من هم گل گرفتم هم کادو دسته گل وتوبده بهش خوبه

سرموبه اجبارتکون دادم وتاییدکردم

نیم ساعتی توراه بودیم که بلاخره رسیدیم یک محله پرازماشین های پارک شده کنارجدول

باتردیدپرسیدم:بنفشه بنظرت این همه ماشین برای مهموناشونه اینجوری که خیلی شلوغه کاش نمیامدیم

بنفشه که داشت ماشین وباظرافت توجاپارک جامیدادگفت:نه بابافکرنکنم اگه باشه ام مشکلی نداره نیم ساعت میشینیم ومیایم

ازماشین پیاده شدیم سبدگل پرازرزهای یاسی دستم گرفتم به دنبال بنفشه قدم برمیداشتم

_اع خودشه پلاک۱۹،

دربازشدپسری باسروشکل عجیب پشت دربود

بنفشه پیش دستی کرد:ببخشیدمنزل اتوسانعیمی همین جاست ماازدوستانشون هستیم برای تولداومدیم

پسره که انگاری ازحرف هامون سردرنمیاوردگفت انتهای حیاط طبقه دوم

واردحیاط شدیم حیاط بزرگ سنگ فرش شده باغی چندنفری زن ومردداخل حیاط مشغول گپ وگفت بودن هرچقدربه ساختمان نزدیک میشدیم صدای جیغ وسروصداواهنگ بیشترمیشداحساس بدی پیداکرده بودم 

_کاش نمیامدیم بنفشه میخوای برگردیم

بنفشه ایستادوباتندی نگاهم کرد:الان وقت این حرفاست

سروکله اتوساپیداشدخدای من اورال زرشکی به تن کرده بودطوری که تمام بدنش پیدابودپشت ان ارایش غلیظ دلقکی اصلامشخص نبود

_خیلی خوش اومدین

بنفشه روبقل گرفت 

اتوسا:اگه نمیامدی حسابی دلخورمیشدم

به سمت من چرخیدودستش راجلواوردکه دست بدهدمن هم پیش دستی کردم وسبدگل روبه سمتش گرفتم

_زحمت کشیدی ممنون که اومدی

_خواهش میکنم مبارکتون باشه

به ساختمان شیشه ای اشاره کردبریدطبقه بالا منم الان میام

واردساختمان شدیم چندتاخدمه خانم بادامن های مشکی کوتاه وکت های سفیدبه سمتمون اومدن وخوش امدگفتن صدابه صدانمیرسیدصدای هیاهووموسیقی به درودیوارساختمان مشت می کوبیداحساس میکردم خیلی طول نمیکشدساختمان شیشه ای فرومیریزد

به سمت شال وکیفم اشاره کردن که داخل رخت کن اویزکنیم کلی مانتوولباس رورخت کن اویزشده بود

بااشاره گفتم نه خوبه احتیاجی نیست

بنفشه هم یک دست پیراهن ابی ازمن امانت گرفته بودوتنش کرده بوددیگه احتیاجی به عوض کردن لباس نبود ازپله هابالارفتیم تابه سالن بالارسیدم هنگ کردم به بدنم لرزه افتاد پاهایم سست شده بود چراغ نوردرگردش بنفش وقرمزدرتاریکی نورافکنی میکردصدای موزیک بالابودعده ای دختروپسردرمیان سالن باظاهرهای افتضاح پایکوبی میکردن وجیغ میکشیدن عده ای هم ایستاده تماشامیکردن حالم خیلی بدشداصلاشبیه تولدیامهمانی هایی که دیده بودم نبودداغ کردم روبه بنفشع که رنگ به رونداشت دادکشیدم تاصدایم به گوشش برسد_اینجاکجاست منواوردی؟اینکه شبیه پارتی های توفیلم هاست ازدستش گرفتم وبه سمت پله هاکشیدمش یالابرگردیم انقدربلندحرف زدم هنجره ام می سوخت اتوساازپله هابالااومدمیان سروصداوشلوغی هردومون به سمت مبل چرم مشکی گوشه سالن هدایت میکردفشاردستش انقدرزیادبودتوان مقابله دران همهمه راگرفت رومبل نشستیم بلندفریادمیکشیدکه بشنویم چه می گوید

_اینجابشینیدتاپذیرایی شید

ازمافاصله گرفت بنفشه نگاهش رادرنگاهم دوخت مطمعن بودم ان هم ازماجرای مهمونی خبرنداشت اونم مثل من فکرکرده بودفقط یک دورهمی خانوادگی

هرچه که بودکارازکارگذشته بوداحساس خیلی بدی داشتم نگاهی به دختران نیمه برهنه که درمیان دررفت وامدبودن انداختم حالم دیگرداشت بهم میخوردپسری باموهای سیخ شده اناناسی درست مثل جوجه تیغی بایک سینی شربت به سمتمون اومدشربت های البالووپرتقال

 درگیلاسی های کمرباریک درسینی چیده شده بودکه برای ترکردن گلوحسابی چشمک میزدبه اطاعت ازبنفشه که برداشت منم برداشتم به بینی ام نزدیک کردم بوی خواصی نداشت ولی ترسیدم بخورم گیلاسی ورومیزگذاشتم خواستم به بنفشه گوش زدکنم که نخوره ولی کارازکارگذشته بود گیلاسی دردستانش خالی بود

بنفشه_چرانخوردی خنکه 

باترس وتردیدسرشانه هایش زدم وباتموم تن صدام گفتم

_احمق چراخوردی مشخص نبودتوش چه کوفتی بود

کمی ترس مهمان چشمانش شد:نه بابابوش کردم طعم خواصی هم نداشت شربت بود

تااومدزبان بازکنه سریع به حالت عجیبی افتادواستفراغ کردهرچه عق میزدتمامی نداشت سریع اززیربقلش گرفتم 

_چیشدیهوبهت

_نمیدونم حالم بده سرم گیج میره

 اتوساهمراه چندپسرودختربه سمتمونم اومدن 

_چیشدیک دفعه

بلندش کردم تاببرمش بیرون 

_نمیدونم تاشربت وخورداینجوری شد

دختری که کنارش بودنیش خندزد،بااخم اتوسابه خودش اومدوخودشوجمع کرد اتوسازیرلب غرید،ای خدابگم چیکارت کنه ساسان گفتم گیلاسی هاروفقط داخل اتاقاببره ،روبه دختره گفت :مگه نگفتم فقط به بچه های خودمون بدین

 منکه ازترس خودموباخته بودم به اتوسانگاه کردم

اتوسا_چیزی نیست ی اب به صورتش بزنه خوب میشه 

دستان مراازبنفشه جداکردوخودش زیربقل بنفشع روگرفت توبشین الان خودم حاشوجامیارم برش میگردونم حال بنفشه اصلاخوب نبودمشخص بودمتوجه محیط نمیشد

نمیشه بایدکنارش باشم

سریع گفت نمیشه میبرمش پایین خودم کنارش هستم نگرون نباش

حریفش نشدم تابردن بنفشه بانگاهم بدرقشون کردم زیرلب هرچی فوش بودباربنفشه واتوساکردم ازاومدنم خیلی پشیمون بودم

سرجام برگشتم به داخل کیفم نگاه کردم لعنتی کاش گوشیمواورده بودم

سرم حسابی دردمیکردباناخن هایم پوست انگشت هاموکندم نگرون بنفشه بودم خدایاخودت کمک کن حالش خوب بشه ازاین خراب شده بریم ازطرفی سروصداحالموبهم میزدانرژی هاحسابی بالابودازخودحسابی بی خودشده بودن گوشه دیگرسالن میزبزرگ سلف سرویس بودکه به زیبایی تزعین شده بوددلم یک جرعه اب میخواست ولی سستی پاهایم اجازه نمیدادبلندبشم

احساس کردم کسی کنارم نشست باترس نگاهی انداختم پسری سی ساله بود که موهای بلندش را از پشت بسته بود و یک گیلاسی در دست داشت خودم رو در گوشه مبل جمع کردم طوری که از چشمانش دور نماند با این حرکت من نیشش حسابی شل شد و دندونهای یک ردیفش که کمی به زردی می خورد به نمایش در آمد جرعه ای از الکل سر کشید و به سمت من مایل شد سرش را نزدیک صورتم آورد پاهایم سست شده بودبوی بدی ازدهانش می آمد که حالمو به هم می زد از خودم متنفر شدم اشک در چشمانم حلقه بست و در دل خدا را صدا می زدم صدایش به گوشم رسید چرا ترسیدی بره کوچولو میای بریم برقصیم باور کن من ترس ندارم

 بوی تند الکل دهانش حالم را به هم می زد به من نزدیک تر می شد طوری که فرو رفتگی مبل و احساس می کردم

_ گم شو کثافت

 می خواستم بلند بشم که با دستانش موهامو از پشت گرفت جوری که اگر نمی نشستم گردنم می شکست اشک از گوشه چشمم سر خورد از خدا کمک می خواستم و از طرفی نگران حال بنفشه بودم

_ ول کن موهامو عوضی ول کن

_ تو امشب شکار خودمی آهوی وحشی کجا میری محال کسی بتونه از دست پویان در بره اگه صدا می زدم و کمک می خواستم فایده ای نداشت هر کسی تو حال و هوای مستی خودش بود که خرامان خرامان به سمت پایین میرفتن کاملا مشخص بود حال خوبی ندارن سعی کردم همه توانم رو جمع کنم و نشون بدم از چیزی نمی ترسم بهش خیره شدم 

_ببین مردک هیز گورتو گم کن میخوام برم پیش دوستم حال خوبی نداره اگه یه تار مو از سرش کم بشه من میدونم و تو این جهنم و آدماش مشخص بود حال خوبی نداره _پنجول نکش بچه گربه بهتره دختر خوبی باشی بعد هم از کنار شالم گرفت و توی حرکت از روی سرم پرتش کرد گوشه ی سالن تمام تنمو وحشت گرفته بود به گوشه سالن که راهروی باریکی داشت اشاره کرد خیلی آروم راه بیفت تا همینجا دست به کار نشدم چند اتاقی داخل راهرو بود که عده ای دختر و پسر تو رفت و آمد بودن حسابی ترسیده بودم تو دلم خداراصدا می کردم صورتم از اشک خیس شده بود طاقت اونجا موندن و نداشتم

با تحکم گفتم من هیچ جایی با تو نمیام گم شو اونور عوضی می خواستم با یه قدم فرار کنم که خیز برداشت و محکم از بازوهام گرفت جیغ زدم ولم کن آشغال ولم کن مگه نشنیدی چی گفتم طوری فریاد کشید که به سکسکه افتادم عرق سرد تموم بدنمو گرفت راه بیفت شروع کردم به گریه و التماس دیگه خبری هم از بنفشه نبود با خودم می گفتم نکنه او هم اسیر گرگی شده باشه خدایا ازت خواهش می کنم کمکم کن به خاطر عزیز جون کمکم کن رو به پویان التماس کردم تو رو خدا ولم کن انگاری حرفهایم را نمی شنید پست تر از آن بود که دلش به رحم بیاید با زور دستانش مدام مرا به جلو هول می داد راه فراری نداشتم گریه هام تبدیل شده بودبه زجه هیچکس متوجه من نبودکه اگرهم بودخودش رابه ندیدن میزدن جرعت نداشتن دخالت کنندای کاش بامامانم اینارفته بودم به یادبابام افتادم دلم اورامیخواست کاش پیشم بوداگه من رادراین مکان ودراین صحنه میدیدن خیلی بدمیشدپشت دراتاق بایک ضربه هلم دادطوری که همراه دربه داخل پرت شدم دراتاق محکم بسته شدتموم بدنم به لرزه افتاده بودخنده های خبیثانه اومهرفلاکت بدبختی من بود

_چراگریه میکنی بایدازخدات باشه که امشبوبامن بگذرونی

دیگه نزاشتم ادامه بده دستاموروی گوشم گذاشتم وحسابی جیغ کشیدم گلویم میسوخت ناگهان سیلی محکمی توصورتم خوردبرای اولین باربودکه سیلی میخوردم مایع گرمی ازکنارلبم راه افتادتصویربابا ومامان مدام جلوی چشمم بودبه هق هق افتادم عصبانی شدباضرب دستش بلندم کردوبایک حرکت به روی تخت پرتم کرد

_مگه نمیگم خفه شوسرم دردکردازبس زرزر کردی پاشوخودتوجمع کن بایک دست پیرهنشوازتنش بیرون دراوردوگوشه ای پرتش کردبه سمتم قدم برمیداشت که چشماموبستم نای هیچ حرکتی نداشتم فشارم حسابی افتاده بود بدنم میلرزیدفقط ازته دل خداروصداکردم خداااااااااااااااایاکمکم کن

اینجابودکه درب اتاق باشدت به دیوارکوبیده شدپویان باعصبانیت به سمت درب برگشت همون پسری که ازمهموناپذیرایی میکردتوقاب دروایستاده بود

_پویان مامورااومدن زودپاشیدخودتون وجمع وجورکنید

نورامیددردلم زنده شدانگاری خون تازه ای دررگ هام جاری شده بودپویان حسابی هول شده بودوبه دنبال پیرهنش میگشت 

_شانس اوردی ولی مطمعن باش سری بعدی راحتت نمیزارم

سریع ازاتاق بیرون رفت نای رفتن نداشتم ولی بایدبنفشه روپیدامیکردم سریع به داخل سالن رفتم شال وکیفم واززمین برداشتم شالموروسرم انداختم وازمیان شلوغی وهمهمه جمعیت ازپلع هاپایین رفتم همگی میگفتن کجامیری ازدرپشتی بیا

ولی منکه کاره ای نبودم وبایدبنفشع روپیدامیکردم خودموبابدبختی به پایین پله هارسوندم پایین پله هااتاقی بود که واردشدم کسی ان جانبودبه سمت حیاط روانه شدم درست مخالف جهت فراربقیه باچشمانم دنبال بنفشع بودم بایدبه پلیس هاجریان ومیگفتم داخل حیاط چندتاماشین پلیس بودبادیدن ان همه پلیس زن ومردواسلحه به دست ترس همه وجودمم راگرفت ترسیدم ازقضاوت شدن ازاینکه حرفموباورنکننددیگرتوانی درپاهایم نداشتم زمین واسمان به دورسرم میچرخیدهمه جابرایم تاریک وکورشدازحال رفتم طوری که دیگرنفهمیدم چه اتفاقی افتاد