دلنوشته حِرمان | s.a کاربر نودهشتیا

[s.a 1,210]

گفته بودی عشق می‌کارم به صحرای دلت

بید مجنون کاشتی ما را چنین دیوانه کرد؟

[s.a 1,210]

گر بوسه ز گرمای لبانِ تو حرام است 

من کافرِ بی دین شده‌ ی پر ز گناهم 

[s.a 1,210]

ای عشق مددکن که به سامان برسیم

چون مزرعه ای تشنه به باران برسیم

یامن برسم به یار و یا یاربه من

یاهردوبمیریم وبه پایان برسیم 

[s.a 1,210]

آنقدر عزیزی که به هنگام جدایی

هر ثانیه در حسرت دیدار، بگریم...

[s.a 1,210]

من به قربان خدا، چون که مرا غمگین دید

بَهر خوشحالیِ من، در دلم انداخت تو را

[s.a 1,210]

نقاش غزل تا ب چشمان تو پرداخت

دیوانه شد از طرز نگاهت قلم انداخت... ️ 

[s.a 1,210]

از کتابِ گیسوانت صفحه‌ای را باز کن

تا برایت مو به مو تفسیرِ زیبایی کنم

[s.a 1,210]

تشبیه‌تو‌باماه‌کنم؟راه‌ندارد . .

زیبایی ِمعشوق ِمرا‌ماه‌ندارد ...

[s.a 1,210]

 

سوزشِ چشم من از لذتِ زیباییِ توست

خیره بودم به تو و پلک زدن یادم رفت

 

[s.a 1,210]

نه تو می مانی

نه اندوه

و نه هیچ یک از مردم این آبادی

به حباب نگران لب یک رود قسم

و به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشت...

غصه هم خواهد رفت... 

آن چنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...

[s.a 1,210]

جهانم بی تو آلف ندارد ..‌.

[s.a 1,210]

جان چِہ میدانِست از دُنیا چِہ ها خواهَد ڪِشید...️ 

[s.a 1,210]

هرکدام از آن دو چشمت، ثلثه جانم را گرفت،

ما بقی را هم خودم امشب وصیت می‌کنم.

[s.a 1,210]

آنکه می‌گفت منم بهر تو غمخوارترین؛

چه دل‌آزارترین شد، چه دل‌آزارترین...

[s.a 1,210]

من نشستم بروی مِی بخری، برگردی؛

ترسم این‌ست مسلمان شده باشی جایی...

[s.a 1,210]

نازنين یک لحظه در فكرم كمى آرام گير؛

خسته‌ام از بس نمازم را از اول خوانده‌ام.

[s.a 1,210]

موهای تو خرمایی و شهر دل من بم،

آشفته نکن موی، که بم زلزله خیز است.

[s.a 1,210]

آنقدر در حسرت دوریِ تو نجوا می‌کنم،

تا خدا گوید بیا این هم عزیز‌دردانه‌ات...

[s.a 1,210]

گیرم که حرام است لبی تر کنم از تو

پیش‌نظرت، تشنه بمیرم چه؟ حلال‌ست؟

[s.a 1,210]

ما که دل کندیم از او، دیگر چه فرقی می‌کند با سگانِ زرد باشد، یا شغالانِ سیاه.

[s.a 1,210]

درس منطق می دهم هر لحظه این دل را ولی

باز هم هر لحظه مردود نگاهت می‌شود

[s.a 1,210]

آن طبیبی که مـرا دیـد دم گوشم گفت

درد تو، دوری یار است، به آن عادت کن

[s.a 1,210]

دیده‌ام مات نگاهت شد، چو طفلی گیج که

زنگ املاء بر سـر قسطنطنیه مانده است