در پی اویی که دیگر نیست دلنوشته ساناز | ساناز بندی کاربر انجمن نودهشتیا

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

بعضی از روزها و بعضی از شب‌ها گمان می‌برم و حس می‌کنم به زور زنده‌ام؛ دیروز و دیشب و امروز و امشب از همان اوقاتی بودند و هستند که به زور نفس کشیدم و نفس می‌کشم.

ویرایش شده 16 مرداد توسط گیلاس

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

کودکی‌ات، نوجوانی‌ات، جوانی‌ات...

قبل رفتن، شد لااقل یک دوره‌اش را زندگی کنی؟

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

عاشق باران شدی؛ سیلاب شد

عاشق برف شدی؛ بوران شد

عاشق آدم شدی؛ شیطان شد

عاشق خود شدی؛ بی‌جان شد

ویرایش شده 16 مرداد توسط گیلاس

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

در روزگاری که همه از خود سابق می‌گریختند؛ من به دنبال خودِ مرده‌‌ی سابق خود می‌گشتم.

ویرایش شده 16 مرداد توسط گیلاس

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

منطقم می‌گوید من تو را کشته‌ام؛ قصه آن جایی تلخ می‌شود که احساسم تاییدش و رسوایم می‌کند.

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

با روزگاری که نمی‌گذرد و در شب مانده چه کنم؟ دلتنگ روشنایی‌ام اما دیگر پیدایش نمی‌شود. 

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

نه پیشمانی گذشته را دارم، نه حسرت حال را می‌خورم، نه در انتظار آینده‌ام؛ تو بگو، من دقیقاً برای چه زنده‌ام؟

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

این دلا بر ما دگر دل نشود

خون زخمانش دگر بند نشود

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

لبخند به روی لب داشتم؛ که یک آن به خود آمده و دیدم در حال گریه کردنم...

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

قلبم ترکید و قلمم نتوانست به خوبی آن را بنویسد.

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

کاش ۳ سال گذشته که رفتی من را، کالبدت را، هم با خود می‌بردی. 

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

گیسوانم نمناکند، اما نه زیر باران و نه در حمام بوده‌ام؛ بلکه اشک چشمانم خیسشان کرده‌اند. 

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

قلب خدا از جنس چیست؟ حتی اکر از سنگ هم بود، باید تا به الان برایم نرم می‌شد.

ویرایش شده 17 مرداد توسط گیلاس

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

تاریخ تولد روی سنگ مزارم که مشخص است، تاریخ وفاتش را هم بنویسند؛ به زودی..

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

تو که رفتی، من هرگز عوض نشدم؛ بلکه عوضی شدم. 

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

تنها چیزی که الان آرامم می‌کند، آغوش خداست..

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

این روزها مدام و به یک‌باره فرو می‌ریزم؛ کاش خدا مرا از زمین پس بگیرد.

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

زندگی خواب بی‌پایانیست که رویا ندارد؛ همه‌اش کابوس است و تمام.

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

می‌شود مرا به نزد خود دعوت کنی؟ من این دنیا را نمی‌خواهم. 

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

پایان شب سیه، سپید است؛ گویی به یکی از غم‌هایم پایان دادم و بالاخره روز را دیدم.

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

بالاخره، تو، تبدیل به، من، شد

[سـانـاز 2,353]

پایان سوگواری من،

برای خودی که کشته شد؛

اما تا دنیای مردگان رفتم

و او را برگرداندم. ؛)

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

حس می‌کنم دوباره مرده‌ام.

ویرایش شده 9 شهریور توسط گیلاس

[سـانـاز 2,353]

ساناز،

تلقین هم کمکی نکرد، توهم هم کمکی نکرد؛ من همچنان خوب نیستم.