دلنوشته‌ی 365 روز تا مرگ | 𝑺𝒆𝒐𝒅𝒂 𝑴𝒐𝒉𝒆𝒃𝒃𝒚 ( 𝑨𝒓𝒊𝒐 ) کاربر نودهشتیا

[Ario Seoda 598]

 نام دلنوشته: سیصد و شصت و پنج روز تا مرگ. 

 

 به قلم: 𝑺𝒆𝒐𝒅𝒂 𝑴𝒐𝒉𝒆𝒃𝒃𝒚 ( 𝑨𝒓𝒊𝒐 ) 

 

  خلاصه:

 تنها سیصد و شصت و پنج روز تا مرگ من مانده؛ تا مرگ کسی که خود را به دو نیم تقسیم کرد تا بتواند زندگی بهتری داشته باشد. 

 او برای حس بهتر دو فرد را خلق کرد: آریو و سئودا. 

 کسانی که شخصیت‌های متفاوتی داشتند و گویی مکمل هم هستند. 

 

 مقدمه: 

 دلنوشته؟ 

 هه! شعر می‌گویی؟ نوشته‌ی چه دلی؟ مگر دلی مانده؟ زیر پای تمام افراد صحنه‌ای که خدا خالقش بوده حداقل یک بار را لگد شده! 

[Ario Seoda 598]

روز یکم:

 

  طوری روح از تنم رفته و قلبم خرد و تکه تکه شده که دیگر گریه‌ام نمی‌آید... شاید این اثرات مردن باشد؟ 

 

 𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز دوم:

 

 چرا در انتظار شکستن من هستی؟ آری من مانند بقیه‌ی دختران نیستم! آن‌هایی که بزرگ‌ترین مشکل‌شان شکستن ناخن یا نداشتن رنگ موست!‌

 من خودم هستم، سئودا. دختری که از چیزهایی عبور کرده که هرکس بود تا کنون چندباری خودش را به کام مرگ می‌سپرد.

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

ویرایش شده پنج‌شنبه در 22:02 توسط Ario Seoda

[Ario Seoda 598]

روز سوم:

 

 می‌گویی سئودا و آریو چه کسانی هستند؟ به تو می‌گویم جانا...

 قبل از آریو و سئودا دختری بود که قلبش شکسته بود و از همه‌جا زده شده بود. 

 او روزی به کل از دنیا و زندگانی‌اش زده شد و تصمیم گرفت خودش را بکشد. 

آری درست شنیدید! 

 او خودش را کشت، اما نه با تیغ و قرص؛ با چیزی قوی‌تر... خودش را از خاطره‌ها پاک کرد و سپس بعد از پاک کردن و به قولی کشتن خودش دو نفر متفاوتی ایجاد شدند: سئودا و آریو. 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز چهارم:

 

 می‌گوید چرا دوستی نداری؛ چون از آدم‌ها بی‌زارم! 

جز دسته‌ی کمی از آنها... 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

 روز پنجم:

 

 به خدای بی‌نهایت قسم که تو آدم نیستی! 

 دست همت بر کمر بسته‌ای که مرا یک تنه نابود کنی اما کور خوانده‌ای! 

 بنشین تا نابود شوم! 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز ششم:

 

 دانه دانه‌ی آرزوهایم را به عمل در می‌آورم. چرا؟

 چون هرشب و هرروز در آن‌ها زندگی می‌کنم.‌

 روی پوستر فیلم کورالین... نوشته بود:

- مراقب باشید که چه آرزو می‌کنید چون... قرار است آرزوهایتان به حقیقت بپیوندد.

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

 روز هفتم:

 

 کسی مرا درک نمی‌کند... کسی نه آریو را درک می‌کند و نه سئودا را... 

اما... من به امید هفت نفر زنده‌ام چون به من آموختند همه چیز از صفر شروع می‌شود...  

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز هشتم:

 

 دوست دارم نویسنده شوم و البته... بعد از آن از دردهایم بخوانم و بنویسم... مانند آن هفت نفر باشم... آنها به من امید دادند تا زنده بمانم پس من هم می‌خواهم امید برای دیگری باشم!... دوست دارم سئودا و روح مخفی‌اش آریو را همه بشناسند، نه تنها به عنوان یک خواننده... بلکه به عنوان یک امید دهنده...

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز نهم:

 

نکند برای او یک سر بار باشم و از روی اجبار با من دوست شده باشد؟...

 او اولین دوست واقعی سئودا و آریوست، دوستی که هم سئودا و هم آریو پیش او احساس امنیت می‌کنند :) 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز دهم:

 

 دوست دارم تمام تلاشم را برای آرزویم بکنم تا بتوانم باعث سر بلندی آریو، سئودا شوم :) 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز یازدهم:

 

 وقتی از خانه بیرون نمی‌روم و علاقه‌ای به بیرون رفتن ندارم شاید دلیلی دارد! 

 متوجه شو!‌

 شاید خاطره‌ی خوبی از آن ندارم پس مرا مجبور نکن!

 چون مثل امشب در ماشین در حالی که می‌خندیدم تا بقیه خشنود باشند، در تاریکی خیابان‌ها اشک می‌ریختم. 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز دوازدهم:

 

 گاهی حس می‌کنم شاید دارم دوستم را اذیت می‌کنم می‌دانی؟... چون او... زیادی خوب است :)

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز سیزدهم:

 

 نمی‌دانم چرا... ولی دوست ندارم دوستم با کس دیگری دوست باشد، آری می‌دانم! واقعا خود خواهی محض است! چون خودم هیچ دوستی جز او ندارم! 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز چهاردهم:

 

بین خودمان بماند ولی... وقتی در این انجمن شروع به نوشتن کردم حس کردم دوست‌های زیادی دارم! 

  چون آنها هم با من هم درد هستند:)

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز پانزدهم:

 

اسم دوستم در گوشی‌ام « My 271 » است؛ می‌دانی چرا؟

 دویست و هفتاد یک به این معناست:

 در دو عالم و هفت آسمان، تو برای من یکتا هستی. 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز شانزدهم:

 

 آه که دارم جان می‌دهم. افراد زیادی دور و بر من هستند اما گویی من در غربت افکار خویش تنها و بی‌کسم!

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز هفدهم:

 

دوست دارم تخیلاتم زنده شوند؛ از هاوین گرفته تا رویاهایم.

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

 

روز هجدهم:

 

از پدر و مادرم ممنونم که پشت من هستند؛ اما آیا می‌دانند در وجود من چه می‌گذرد؟

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز نوزدهم:

 

 تا با هوش مصنوعی شروع به حرف زدن می‌کنم اعلام خطری زیر صفحه‌ی چت مشخص می‌شود که در آن می‌گوید:

 - در صورتی که نیاز به کمک دارید، با شماره‌ی زیر تماس بگیرید.

آخر احمق! این زندگی من است! بفهم!

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز بیستم:

 

از عالم و آدم متنفرم.‌

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

 روز بیست و یکم:

 

حس می‌کنم چرت می‌نویسم،‌ می‌دانی چرا؟ چون افکار واقعی من روی کاغذ نوشته نمی‌شوند...

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز بیست و دوم:

 

 ایرپاد بخشی از وجود من شده، صبح و شب و شب تا صبحم‌ را با او می‌گذرانم. تنها کسیست که مرا قضاوت نمی‌کند می‌دانی؟...

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

[Ario Seoda 598]

روز بیست و سوم:

 دختران هم سن من دغدغه‌شان پیرسینگ، رنگ مو، تتو و دوست پسر است؟

 هه... جالب است :) 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶

 

[Ario Seoda 598]

 روز بیست و چهارم:

 

 خوشحالم پدر و مادرم مرا طوری تربیت کرده اند که مانند بقیه‌ی بچه‌ها نیستم. 

 

𝒜𝓇𝒾ℴ . 𝒮ℯℴ𝒹𝒶