اشعار سکوتم رنگ فریاده | ملیکا ملازاده

[ملیکا ملازاده 1,654]

بسم الله الرحمن الرحیم 

مجموعه اشعار سکوتم رنگ فریاده

شاعر: ملیکا ملازاده

ویرایش شده 24 آبان توسط Yammakh

[ملیکا ملازاده 1,654]

سکوتم رنگ فریاده

 

 

سکوتم رنگ فریاده
نگاهم شعله ور میشه
دلم درگیر بارونه
تنم غرق زمستونه

به من رحمی بکن دنیا
منم درگیر پاییزم
به یاد لعل لب هایش
دلا از غصه لبریزم

به من رحمی بکن دنیا
چه شب هایی که بیدارم
نباشد مرد من این مرد
از این منطق که بیزارم

به من رحمی بکن دنیا
گرفتارم، گرفتارم
اسیر این تن خسته
از این اجبار بیمارم

خوشی رفته ز اقبالم
ز خون دل بیمارم
گناهم گردنش افتاد
چه خونی از رگم افتاد

 

[ملیکا ملازاده 1,654]

رهبرم رفت

 

دلم آتش
سرم آتش
زبانم منطقی باشد
چشمانم دست عقلم نیست
که یارم بی نظیر باشد،
که یارم بی رقیب باشد
که قلب از کفم رفته
دلم تنگ است
نفس تنگ است
خوشی ترک کرده این جان را
خدا سوختم
جهان سوختم
به جان مادرم سوختم
که آتش بر دلم افتاد
که تا مغزاستخوان سوختم
جهان آتش
روان آتش
دلم تنگ گلستان است
گلستان لبخندش
که این عاشق، بیمار است
که بیمار است
که بیمار نگاه غیر تکرارش
صدای خنده ام رفته
که دل آرام من رفته
که دل آرام من رفته
که آن یار از برم رفته
وزین خاک پر بسته
که خاک بر من کفن باشد
آسمان سنگ لحد باشد
زمین بر من قفس باشد
صدایش در همه جا هست
نگاهش در هر آینه ست
و آیینه‌ست، و آیینه‌ست
جهان در کل آیینه‌ست
نگار من در آیینه‌ست
جنون پر کرده این جان را
(که من مجنون آن لیلا
که صد مجنون، به قربانش)
به قربان گل رویش
به قربان سر و روش
به قربان آن صورت
که بر زیر خاک رفته
چه خاکی بر سرم رفته
دلدارم زیر خاک رفته