سمفونیِ خیال

[Asra_p 80]

 

پناهی برای واژه‌های ماندگار؛ از هر کتاب، آنچه به جان می‌نشیند.

 

 

 

ویرایش شده 11 مرداد توسط Asra_p

[Asra_p 80]

• نه انسان و نه جهان هیچ کدام پوچ نیستند؛
پوچی در همزیستی انسان و جهان نهفته است.
انسان در درونِ جهان زندانی است و میرایی اش او را محدود میکند؛ با این همه، انسان متعلق به جهان نیست.
شکافی کاهش ناپذیر هست میان نیاز غریزیِ انیان  به پایندگی و غرض، مهرجویی او، و جهان نفوذ ناپذیر و درنیافتنی و بی غرضِ پیرامونش.
آگاهی تیز انسان از این شکاف پدید آورنده چیزی است که " پوچ " یا احساسِ برآمده از ناهمسازیِ ارزش ها و کوشش آدمی است.


- اسطوره سیسوفوس 
- آلبر کامو

ویرایش شده 11 مرداد توسط Asra_p

[Asra_p 80]

• این سوی حصار هم دنیای خاص خود را داشت.
دنیایی که به هیچ دنیای دیگری شبیه نبود و قوانین مخصوص خود را داشت و پوشش و آداب و رسوم خاص خود را می طلبید؛
خانه مردگانی زنده، با زندگی ای که شبیه به هیچ زندگی دیگری در هیچ کجا نبودو مردمی متفاوت داشت!


- یادداشت هایی از خانه مردگان
- فئودور داستایوفسکی

[Asra_p 80]

• برای من هیچ اهمیت ندارد که دیگران باور کنند یا نکنند؛
فقط می ترسم فردا بمیرم و هنوز خودم را نشناخته باشم!

- بوف کور
- صادق هدایت

 

[Asra_p 80]

• خدای من، یک دقیقه تمام شادکامی!
آیا این نعمت برای سراسر زندگی یک انسان کافی نیست؟

- شب های روشن
- فئودور داستایفسکی

ویرایش شده 5 آبان توسط Asra_p

[Asra_p 80]

• و دیگر بهار را باور نمی‌کنم،
نه با شکفتنِ گل و نه با لبخندِ تو.
و دیگر دلم به راه نمی‌افتد،
نه با صدای باران و نه با عطرِ گیسوانت.
انگار چیزی در من پیش از آن‌که زمان بگذرد،
پیر شده است.
چه حسرتِ خاموشی....
که آدمی یک‌بار می‌شکند و تا آخرِ عمر صدای ترک‌هایش را با خود می‌برد.


- آوخ

ویرایش شده 5 آبان توسط Asra_p