صفحه نقد رمان تجسد|گره ترمه کاربران نودهشتیا

[M@hta 381]

📚نام رمان: تجسد
✍🏻نویسندگان: فاطمه عیسی زاده، نسترن اکبریان
🎭ژانر: معمایی، جنایی، عاشقانه
🕘ساعت پارت گذاری: هرشب ساعت21:00

📝خلاصه:
بوی گس تعفن، عطر تلخ مرگ، بوی نای تنهایی؛ مزاج بی حس زندگانی را کر کرده بود! 
در فنجان عاری از سیاهی، فال دستان بی گناهی در آمده که چرکین، به هر سو چنگ می انداخت. مرگ؛ واژه‌ی نابی که در خانه ای تنگ، میان دستان بی حسی که بلور اشک از نک انگشتانش غلتیده می شد، بدل به زندگانی بود و خواب؛ مصیبتی که وحله را برای شکار حقایق در صید نگاهی نگران، باز می‌کرد!
پای خواب بازی که به میان می آمد، فریاد سکوت های خفه در حنجره، حواس را کیش و مات کرده و افسار را به دست خوابگری می‌داد که نگاهش گیر نگاه های زخم خورده‌ی روزگار بود.
ورق که بر می خورد، قرعه به نام سرباز حاکم بر بازی که مشت در گره‌ی کور طالعی نحس برده بود، می افتاد! 
ته این قرعه به بالاتر از سیاهی بدل بود و سرش منتهی به تک گل ساقه شکسته ای بود که گویاکلامش، خفه در نگاه های پر حرفی بود که آفتاب، رنگ سکوت را به مردمک های ترسیده اش حکم می‌زد.

💯⚠️هرگونه کپی برداری از متن یا ایده این رمان پیگیرد قانونی دارد⚠️💯

📜مقدمه:
بجنب!
دست زندگی را بگیر و به هیاهوی زیستن بکش، ورنه در کوچ بعدی اش، منکوب انزوا می‌شوی! 
هراس از قتل نیست، مقتول نفس توست؛ عشق ناب و جسم ستردت. دم بزن، اعتراض کن؛ سکوت جثه بی جانت را دوباره به دار می‌کشد. 
برخیز!
روحت را از جدول کشی موازی جسم رها کن، برخیز...
روان را از لجنزار جسد جاندارت سوا کن! 
بلور دل بگشای، از پژمان دل گوی و بنال. 
در این بام قصیر روزگار، غم های کوچک پر حرفند‌؛ غم های بزرگ، لال.
ملالی نیست، دراین قرن آدم ها جهش یافته اند
حتی من
حتی تو
حتی ما

📜مقدمه:
بجنب!
دست زندگی را بگیر و به هیاهوی زیستن بکش، ورنه در کوچ بعدی اش، منکوب انزوا می‌شوی! 
هراس از قتل نیست، مقتول نفس توست؛ عشق ناب و جسم ستردت. دم بزن، اعتراض کن؛ سکوت جثه بی جانت را دوباره به دار می‌کشد. 
برخیز!
روحت را از جدول کشی موازی جسم رها کن، برخیز...
روان را از لجنزار جسد جاندارت سوا کن! 
بلور دل بگشای، از پژمان دل گوی و بنال. 
در این بام قصیر روزگار، غم های کوچک پر حرفند‌؛ غم های بزرگ، لال.
ملالی نیست، دراین قرن آدم ها جهش یافته اند
حتی من
حتی تو
حتی ما

• صفحه رمان:تجسد از گروه ترمه