نگارش علامت تعجب | آموزش ویراستاری

[زری گل 1,135]

علامت تعجب علامتی است که برای بیان تعجب، حیرت، تأکید، دستور، استهزاء و به طور کلی جملاتی که بار و یا فشار عاطفی دارند، در نگارش فارسی به کار می‌رود.

در زبان انگلیسی به این علامت Exclamation Mark گفته می‌شود.

[زری گل 1,135]

تعجب و حیرت

🟣چه هوای پاکی!

🟣عجب روزگاری شده!

 

تحسینِ همراه با تعجب

🟣موهایی به رنگ شبق داشت!

🟣هنوز مانده تا پدرت را بشناسی!

🟣به به! نمایشی بسیار دیدنی بود!

[زری گل 1,135]

• جمله یا عبارت امری یا دستوری که با اخطار و تأکید همراه است

🟣ایست! بی‌حرکت!

🟣همه رأس ساعت 3 در جلسه حاضر باشند!

 

• به عنوان علامت ندا و برای خطاب قرار دادن

🟣آهای! با توام!

🟣استاد! ممکن است کمی به من فرصت بدهید؟

[زری گل 1,135]

• پس از شبه‌جمله‌ها و جمله‌های بی‌فعل

🟣چشم ما روشن!

🟣وه! چه زیبا!

 

«طعنه و کنایه»

• برای جلب توجه خواننده، هنگامی که کلمه یا جمله‌ای به طعنه و کنایه بیان شده باشد، می‌توان از علامت تعجب استفاده کرد.

🟣چه عجب! دیرتر تشریف می‌آوردید!

[زری گل 1,135]

«استفهام انکاری یا پرسش منفی»

• استفهام انکاری به جمله‌ای گفته می‌شود که در ظاهر به صورت سؤالی مطرح می‌شود؛ اما منظور از طرح آن گرفتن پاسخی نیست. در واقع به نوعی پاسخ آن درون خودش وجود دارد و می‌خواهند مفهوم، خبر و یا دستوری را با تأکید بیشتری بیان کنند.

 

🟣کسی چه می‌داند!

🟣مور، چه می‌داند که بر دیواره اهرام می‌گذرد یا بر خشتی خام!

[زری گل 1,135]

گاهی علامت تعجب، پس از علامت سؤال می‌آید؛ در چنین مواقعی منظور پرسشِ همراه با حیرت است.

گاهی علامت تعجب، پس از علامت سؤال می‌آید؛ در چنین مواقعی منظور پرسشِ همراه با حیرت است.

 

🟣راست میگی؟ واقعأ؟!